Definicja hasła: bojownik batalion
- bojownik batalion
inaczej batalion.
Bojownik batalion, inaczej batalion, to ptak łowny z rodziny brodźców, należący do rzędu siewkowatych. Samiec osiąga długość 30-33 cm, a samica 24-27 cm, przy rozpiętości skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Posiada wysokie nogi, prosty dziób, biały ogon i kuper po bokach, oraz białą pręgę na skrzydłach dobrze widoczną podczas lotu. W szacie godowej samiec wyposażony jest w barwną kryzę wokół głowy, a po bokach potylicy ma wydłużone pióra tworzące tzw. uszy. Charakterystyczną cechą bojownika batalion jest zmienność i niepowtarzalność ubarwienia kryzy.
W Polsce bojownik batalion występuje najliczniej w dolinie Biebrzy, na podmokłych łąkach i błotach. Żywi się drobnymi kręgowcami oraz ziarnem. Okres gniazdowania trwa od maja do czerwca, a jaja (4 w kształcie stożka) mogą być zmienne w barwie, umieszczone na szarym, żółtawym, zielonkawym lub brązowym tle z szarymi i ciemnobrązowymi plamkami. Wysiadywanie trwa 21 dni.
Samce bojowników batalionów odbywają wspólne toki w maju poprzez staczanie niegroźnych walk bez udziału głosu. Przylatują one w kwietniu i odlatują między lipcem a wrześniem. Na bataliony poluje się na tokach, strzelając jedynie do kogutów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bojownik batalion w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bełt
krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.
- bezkurkówka
nowoczesna strzelba myśliwska o kurkach wewnętrznych.
- bić
1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.
- białoczółka
inaczej gęś białoczelna.
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
- bażantarnik
wykwalifikowany pracownik prowadzący hodowlę w bażantarni
- berło
drążek na który sadza się ptaka łowczego,
- byk stadny
jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- bydlarz
pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).