Definicja hasła: bojownik batalion
- bojownik batalion
inaczej batalion.
Bojownik batalion, inaczej batalion, to ptak łowny z rodziny brodźców, należący do rzędu siewkowatych. Samiec osiąga długość 30-33 cm, a samica 24-27 cm, przy rozpiętości skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Posiada wysokie nogi, prosty dziób, biały ogon i kuper po bokach, oraz białą pręgę na skrzydłach dobrze widoczną podczas lotu. W szacie godowej samiec wyposażony jest w barwną kryzę wokół głowy, a po bokach potylicy ma wydłużone pióra tworzące tzw. uszy. Charakterystyczną cechą bojownika batalion jest zmienność i niepowtarzalność ubarwienia kryzy.
W Polsce bojownik batalion występuje najliczniej w dolinie Biebrzy, na podmokłych łąkach i błotach. Żywi się drobnymi kręgowcami oraz ziarnem. Okres gniazdowania trwa od maja do czerwca, a jaja (4 w kształcie stożka) mogą być zmienne w barwie, umieszczone na szarym, żółtawym, zielonkawym lub brązowym tle z szarymi i ciemnobrązowymi plamkami. Wysiadywanie trwa 21 dni.
Samce bojowników batalionów odbywają wspólne toki w maju poprzez staczanie niegroźnych walk bez udziału głosu. Przylatują one w kwietniu i odlatują między lipcem a wrześniem. Na bataliony poluje się na tokach, strzelając jedynie do kogutów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bojownik batalion w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bałuchy
oczy zająca (trzeszcze)
- byk stadny
jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
- bażant kaukaski
inaczej bażant zwyczajny.
- bukiew
nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.
- buszowanie, buszowanie, buszówka
o psie myśliwskim: przeszukiwanie trzcin i zarośli w pogoni za ptactwem lub zwierzyną.
- biotop
środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.
- bełt
krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.