Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bojownik batalion

bojownik batalion

inaczej batalion.

Bojownik batalion, inaczej batalion, to ptak łowny z rodziny brodźców, należący do rzędu siewkowatych. Samiec osiąga długość 30-33 cm, a samica 24-27 cm, przy rozpiętości skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Posiada wysokie nogi, prosty dziób, biały ogon i kuper po bokach, oraz białą pręgę na skrzydłach dobrze widoczną podczas lotu. W szacie godowej samiec wyposażony jest w barwną kryzę wokół głowy, a po bokach potylicy ma wydłużone pióra tworzące tzw. uszy. Charakterystyczną cechą bojownika batalion jest zmienność i niepowtarzalność ubarwienia kryzy.

W Polsce bojownik batalion występuje najliczniej w dolinie Biebrzy, na podmokłych łąkach i błotach. Żywi się drobnymi kręgowcami oraz ziarnem. Okres gniazdowania trwa od maja do czerwca, a jaja (4 w kształcie stożka) mogą być zmienne w barwie, umieszczone na szarym, żółtawym, zielonkawym lub brązowym tle z szarymi i ciemnobrązowymi plamkami. Wysiadywanie trwa 21 dni.

Samce bojowników batalionów odbywają wspólne toki w maju poprzez staczanie niegroźnych walk bez udziału głosu. Przylatują one w kwietniu i odlatują między lipcem a wrześniem. Na bataliony poluje się na tokach, strzelając jedynie do kogutów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bojownik batalion w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bażant kaukaski

inaczej bażant zwyczajny.

burknięcie

charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.

borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).

gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)

brzemienna

jedynie o niedźwiedzicy noszącej płód.

brok

dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.

bieleć

o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).

baranek

inaczej kszyk.

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.

brek

typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.

białozór

inaczej sokół białozór.