Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bojownik batalion

bojownik batalion

inaczej batalion.

Bojownik batalion, inaczej batalion, to ptak łowny z rodziny brodźców, należący do rzędu siewkowatych. Samiec osiąga długość 30-33 cm, a samica 24-27 cm, przy rozpiętości skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Posiada wysokie nogi, prosty dziób, biały ogon i kuper po bokach, oraz białą pręgę na skrzydłach dobrze widoczną podczas lotu. W szacie godowej samiec wyposażony jest w barwną kryzę wokół głowy, a po bokach potylicy ma wydłużone pióra tworzące tzw. uszy. Charakterystyczną cechą bojownika batalion jest zmienność i niepowtarzalność ubarwienia kryzy.

W Polsce bojownik batalion występuje najliczniej w dolinie Biebrzy, na podmokłych łąkach i błotach. Żywi się drobnymi kręgowcami oraz ziarnem. Okres gniazdowania trwa od maja do czerwca, a jaja (4 w kształcie stożka) mogą być zmienne w barwie, umieszczone na szarym, żółtawym, zielonkawym lub brązowym tle z szarymi i ciemnobrązowymi plamkami. Wysiadywanie trwa 21 dni.

Samce bojowników batalionów odbywają wspólne toki w maju poprzez staczanie niegroźnych walk bez udziału głosu. Przylatują one w kwietniu i odlatują między lipcem a wrześniem. Na bataliony poluje się na tokach, strzelając jedynie do kogutów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bojownik batalion w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bekas funtowy

gwarowe określenie dubella.

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

białoczółka

inaczej gęś białoczelna.

bury

gwarowe określenie wilka.

bróg

ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

brzemienna

jedynie o niedźwiedzicy noszącej płód.

baza hodowlana

pogłowie zwierzyny konieczne do prowadzenia hodowli danego gatunku w łowisku.

bekas kszyk

inaczej kszyk.

budka

1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.