Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bujanie

bujanie

fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).

Bujanie to technika lotu ptaka drapieżnego, polegająca na utrzymywaniu się w powietrzu bez wykonywania ruchów skrzydeł. Ptaki drapieżne, takie jak orły, sokoły czy jastrzębie, wykorzystują do bujania wiatr i termiki. Dzięki tej technice mogą utrzymać się w powietrzu przez długi czas, nawet kilka godzin, bez konieczności ciągłego męczenia się wykonywaniem ruchów skrzydeł.

Bujanie jest istotnym elementem lotu ptaków drapieżnych, umożliwiającym im obserwację okolicy i wyszukiwanie potencjalnych ofiar bez konieczności wykonywania ciągłych ruchów skrzydeł. Dzięki temu ptak może oszczędzać energię oraz unikać zmęczenia, co pozwala na efektywniejsze polowanie.

Ta technika lotu umożliwia ptakom lepsze wykorzystanie warunków atmosferycznych, takich jak wiatry i termiki, które są istotne dla utrzymania się w powietrzu przez długi czas. Dzięki bujaniu ptaki drapieżne mogą zaoszczędzić energię i lepiej wykorzystać naturalne warunki do dłuższego pozostawania w locie.

Bujanie może być użyteczne podczas polowania na ofiary, umożliwiając ptakom oszczędzanie energii oraz lepsze wykorzystanie warunków atmosferycznych do utrzymania się w powietrzu przez długi czas. Jest to ważna technika zarówno z perspektywy zdolności polujących ptaków drapieżnych, jak i ich biologii lotu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bujanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

biegasowy

określenie myśliwego, poruszającego się pieszo podczas polowania z psami gończymi.

brzemienna

jedynie o niedźwiedzicy noszącej płód.

białoczółka

inaczej gęś białoczelna.

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

bałwanica

żerdka, na której umieszcza się bałwana.

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.

bobrowanie

szukanie przez psa zmierzymy w zaroślach wodnych.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)

ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)

bałabanówka

nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)