Definicja hasła: brodzące
- brodzące, brodzące (Ciconiformes)
rząd obejmujący ponad 100 gatunków. Do brodzących z ptaków łownych należy czapla siwa.
Brodzące to rząd ptaków łownych, obejmujący ponad 100 gatunków. Ptaki te zazwyczaj charakteryzują się małymi lub średniej wielkości ciałem o długości 20-50 cm, krótkimi i szerokimi skrzydłami oraz długim, wygiętym ogonem. Posiadają długie nogi i szerokie stopy, dzięki czemu świetnie radzą sobie z chodzeniem po powierzchni wody. Ich upierzenie z reguły jest czarne lub brązowe, zaś dzioby – czarne lub czerwone. Brodzące odżywiają się głównie rybami, owadami oraz innymi małymi stworzeniami wodnymi, choć bywają też zdolne do polowania na ptaki morskie i inne zwierzęta wodne. Charakteryzują się zdolnością nurkowania pod wodę w celu złapania swoich ofiar, co w połączeniu ze swoją szybkością i zwinnością sprawia, że są bardzo skutecznymi myśliwymi. Wśród brodzących ptaków łownych znajduje się czapla siwa - duży ptak o długim tułowiu i ogonie oraz białym upierzeniu na głowie i grzbiecie oraz czarnym na brzuchu i skrzydłach. Czapla siwa jest aktywnym myśliwym polującym na ryby, owady oraz inne małe stworzenia wodne.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj brodzące w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bruceloza
inaczej choroba Banga.
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
- badylarz
byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.
- Browning
popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)
- berto
drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.
- bekanie
akt płciowy u jeleni i danieli.
- bokobrody
kępy sierści na policzkach rysia.
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.