Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bielenie

bielenie

zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny.

Bielenie to proces mający na celu zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny. Jest to istotna część tradycyjnego łowiectwa, pozwalająca na wykorzystanie całego zwierzęcia, nie tylko jego mięsa. Proces bielenia skóry jest czasochłonny i wymaga stosownego sprzętu oraz umiejętności. Pierwszym etapem przygotowania skóry do bielenia jest usunięcie tkanki miękkiej i tłuszczowej z jej powierzchni, a następnie dokładne oczyszczenie i wyprażenie, aby pozbyć się drobnoustrojów oraz innych szkodliwych substancji. Po tych krokach skóra jest gotowa do bielenia.

Bielenie możemy przeprowadzić na różne sposoby, w zależności od rodzaju skóry i zamierzonego celu. Najczęściej stosowanymi metodami są bielenie chemiczne lub mechaniczne. Bielenie chemiczne polega na użyciu specjalnych środków chemicznych do usunięcia barwnika z powierzchni skóry, natomiast bielenie mechaniczne opiera się na usunięciu barwnika poprzez szczotkowanie lub szlifowanie skóry. Proces ten jest ważnym elementem tradycyjnego łowiectwa, pozwalającym maksymalnie wykorzystać zdobycz.

Mimo że bielenie może być trudne i wymaga czasu oraz zaangażowania, dzięki odpowiedniemu sprzętowi i umiejętnościom można go przeprowadzić bezpiecznie i efektywnie. Dzięki temu procesowi możliwe jest uzyskanie wysokiej jakości skór z ubitej zwierzyny, które można dalej wykorzystać w różnorodnych celach rzemieślniczych czy artystycznych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bielenie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bezpiecznik

mechanizm zabezpieczający broń przed przypadkowym strzałem w niepożądanym momencie.

bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski (Phasianus colchicus L.)

ptak łowny z rodziny bażan- towatych, z rzędu kuraków. Pochodzi głównie z zachodniej i środkowej Azji, do Polski sprowadzony w XVIII w. Samieć jest barwnie upierzony o metalicznym połysku (...)

bobki

odchody łosia, jelenia, daniela, muflona, sarny, zająca i królika.

buszowanie, buszowanie, buszówka

o psie myśliwskim: przeszukiwanie trzcin i zarośli w pogoni za ptactwem lub zwierzyną.

beczenie

1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

bekowisko

okres godowy danieli, przypadający na przełom października i listopada (zob. daniel).

bielak

inaczej zając bielak.

Brenneke, Brenneke, gwarowe breneka

ołowiany pocisk, ołowiana kula, konstrukcji niemieckiej firmy Wilhelm Brennecke, stosowana do broni myśliwskiej o lufach gładkich. Ma kształt cylindra z naciętymi rowkami skośnymi na (...)

białozór

inaczej sokół białozór.