Definicja hasła: bielenie
- bielenie
zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny.
Bielenie to proces mający na celu zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny. Jest to istotna część tradycyjnego łowiectwa, pozwalająca na wykorzystanie całego zwierzęcia, nie tylko jego mięsa. Proces bielenia skóry jest czasochłonny i wymaga stosownego sprzętu oraz umiejętności. Pierwszym etapem przygotowania skóry do bielenia jest usunięcie tkanki miękkiej i tłuszczowej z jej powierzchni, a następnie dokładne oczyszczenie i wyprażenie, aby pozbyć się drobnoustrojów oraz innych szkodliwych substancji. Po tych krokach skóra jest gotowa do bielenia.
Bielenie możemy przeprowadzić na różne sposoby, w zależności od rodzaju skóry i zamierzonego celu. Najczęściej stosowanymi metodami są bielenie chemiczne lub mechaniczne. Bielenie chemiczne polega na użyciu specjalnych środków chemicznych do usunięcia barwnika z powierzchni skóry, natomiast bielenie mechaniczne opiera się na usunięciu barwnika poprzez szczotkowanie lub szlifowanie skóry. Proces ten jest ważnym elementem tradycyjnego łowiectwa, pozwalającym maksymalnie wykorzystać zdobycz.
Mimo że bielenie może być trudne i wymaga czasu oraz zaangażowania, dzięki odpowiedniemu sprzętowi i umiejętnościom można go przeprowadzić bezpiecznie i efektywnie. Dzięki temu procesowi możliwe jest uzyskanie wysokiej jakości skór z ubitej zwierzyny, które można dalej wykorzystać w różnorodnych celach rzemieślniczych czy artystycznych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bielenie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bębnienie
zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.
- buchtowisko, buchtowisko, buchta
miejsce zryte przez dziki szukąjące pożywienia.
- baza paszowa
żer dostępny dla zwierzyny w danym łowisku.
- Białowieska Puszcza
największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, (...)
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- blaszkodziobe, blaszkodziobe (Anseriformes)
rząd ptaków wodnych i wodno-błotnych, do których z ptaków łownych należą gęsi i kaczki. B. mają stosunkowo długą i cienką szyję, dziób pokryty miękką skórą, zakończony tzw. (...)
- bezoar, bezoar, Izy jelenia
oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.