Definicja hasła: burknięcie
- burknięcie
charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.
Burknięcie jest charakterystycznym odgłosem wydawanym przez jarząbka, gdy zrywa się z ziemi. Jest to głośny, długotrwały dźwięk, który może być słyszany na odległość nawet kilkuset metrów. Burknięcie występuje zazwyczaj w porze nocnej lub wczesnym rankiem i ma znaczenie zarówno w komunikacji społecznej ptaków, jak i w samym procesie godowym. Służy do oznaczania terytorium i ostrzegania innych ptaków o swojej obecności, a także jako sposób na przyciągnięcie partnera przez samce. W okresie godowym jarząbka można usłyszeć długie serie burknięć, które trwają nawet kilka minut, co stanowi istotne sygnały dla myśliwych oraz innych osób korzystających z lasów.
W kontekście łowieckim burknięcie jest istotnym elementem sygnalizującym obecność jarząbków i ich terytorium, co pozwala myśliwym na świadome zachowanie w ich pobliżu. Ponadto ten charakterystyczny dźwięk jest także używany przez myśliwych do rozpoznawania obszarów zamieszkiwanych przez te ptaki oraz monitorowania populacji jarząbków na danym terenie łowieckim. Wiedza o miejscach, gdzie można usłyszeć burknięcia, umożliwia efektywniejsze polowanie i lepsze zrozumienie zachowań jarząbków.
Wartościowa jest również dla naukowców prowadzących badania dotyczące ekologii i zachowań ptaków leśnych. Obserwacje i analiza występowania burków mogą dostarczyć istotnych danych dotyczących migracji, obszarów lęgowych i preferencji środowiskowych jarząbków. Dzięki temu możliwe jest lepsze zrozumienie biologii tego gatunku oraz podejmowanie działań mających na celu ochronę jego naturalnego habitatu oraz zapewnienie odpowiednich warunków do rozmnażania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj burknięcie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- buchtowanie
rycie gleby przez dziki w poszukiwaniu pożywienia.
- bruzda
1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.
- baran, baran, tryk
dorosły samiec muflona.
- berto
drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.
- bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)
gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)
- broń myśliwska
broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)
- brzemienna
jedynie o niedźwiedzicy noszącej płód.
- biel
białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.
- butelka
postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.