Definicja hasła: biegi
- biegi
nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.
Bieg:
Bieg stanowi jeden z kluczowych elementów anatomicznych zwierząt łownych, odpowiedzialny za poruszanie się, utrzymanie równowagi i inne czynności. Składa się z kości, stawów, mięśni i ścięgien. Kości biegów są długie i smukłe, co umożliwia zwierzętom szybkie i skuteczne poruszanie się. W przypadku niektórych gatunków (łosia, jelenia, daniela, kozicy i muflona) składają się z dwóch kości udowych i dwóch kości piszczelowych, natomiast u dzików liczba ta wynosi trzy. Stawy biegów służą do połączenia kości oraz umożliwienia ruchu poprzez chrząstkę i torebki stawowe chroniące je przed uszkodzeniem. Mięśnie biegów odpowiedzialne są za napinanie i rozluźnianie stawów oraz wykonywanie ruchu. Ścięgna łączą mięśnie ze stawami i kośćmi. Biegi służą zarówno do poruszania się, jak również utrzymania równowagi podczas skoków czy innych aktywności fizycznych oraz ochrony narządów wewnętrznych przed urazami mechanicznymi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj biegi w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
- baka
inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)
- brożek
niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- bałuchy
oczy zająca (trzeszcze)
- biała stopa
teren pokryty śniegiem; polowanie na białą stopę, to polowanie na śniegu.
- bażant kaukaski
inaczej bażant zwyczajny.
- bokobrody
kępy sierści na policzkach rysia.
- bytować
o zwierzynie żyjącej w łowisku.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.