Definicja hasła: bażantarnik
- bażantarnik
wykwalifikowany pracownik prowadzący hodowlę w bażantarni
Bażantarnik to wykwalifikowany pracownik, który zajmuje się prowadzeniem hodowli bażantów. Jego zadania obejmują opiekę nad ptakami, zapewnienie im odpowiednich warunków utrzymania, karmienie oraz kontrolę nad rozrodem. Bażantarnik musi także dbać o stan zdrowia bażantów i podjąć działania zapobiegawcze w przypadku chorób lub problemów zdrowotnych w stadzie.
Bażantarnik jest odpowiedzialny za monitorowanie populacji i prowadzenie działań mających na celu utrzymanie zdrowia i dobrej kondycji ptaków. Ponadto może również być zaangażowany w procesy selekcji genetycznej celem uzyskania określonych cech u bażantów, takich jak kolor upierzenia czy rozmiar ciała.
W pracy bażantarzika istotne jest też doglądanie zagrożeń wynikających z drapieżników czy chorób zakaźnych. Bażantarnik musi dbać o bioasekurację, by zapobiegać wtórnym infekcjom wśród ptaków hodowlanych, co wymaga znajomości procedur i praktyk higienicznych stosowanych w fermach hodowlanych.
Praca bażantarznika wymaga specjalistycznej wiedzy z zakresu hodowli zwierząt, zootechniki oraz rolnictwa. Pracownik ten osiąga swoje kompetencje poprzez doświadczenie zawodowe i specjalistyczne szkolenia z zakresu hodowli bażantów oraz zarządzania ptasznictwem. Bażantarnik może pracować zarówno w małych rodzinnych fermach, jak i w większych przedsiębiorstwach zajmujących się hodowlą bażantów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bażantarnik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
- bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)
gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)
- barwa
dawna nazwa farby zwierciny.
- badylarz
byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.
- bróg
ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).
- bruceloza
inaczej choroba Banga.
- buchtowanie
rycie gleby przez dziki w poszukiwaniu pożywienia.
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.