Definicja hasła: biała broń myśliwska
- biała broń myśliwska
broń zaczepna do walki wręcz: rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz, nóż myśliwski. Obecnie używane są tylko kordelasy do dokłuwania grubego zwierza (w Polsce sposób zabroniony) i nóż myśliwski.
Biała broń myśliwska to rodzaj broni zaczepnej, którą wykorzystuje się do walki wręcz lub polowania na zwierzęta. Najczęściej spotykanymi typami białej broni myśliwskiej są rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz i nóż myśliwski. Rohatyna reprezentuje długi i cienki przedmiot wykonany z drewna lub metalu, wykorzystywany do polowań lub walki wręcz. Oszczep jest podobny do rohatyny, lecz posiada ostry koniec. Kordelas to długi miecz o szerokim ostrzu, wykorzystywany do polowań na duże zwierzęta lub walki wręcz. Tasak natomiast stanowi krótki miecz z szerokim ostrzem i służy głównie do polowań na mniejsze zwierzęta lub do walki wręcz. Miecz jest długim ostrzem wyprodukowanym z metalu i jest również wykorzystywany w walce wręcz.
Obecnie biała broń myśliwska ma ograniczone zastosowanie - kordelasy używane są jedynie do dokłuwania grubych zwierząt (jednak praktyka ta jest zabroniona w Polsce), natomiast noże myśliwskie stosowane są głównie do polowań na mniejsze zwierzęta bądź jako narzędzia w walce wręcz.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj biała broń myśliwska w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bokobrody
kępy sierści na policzkach rysia.
- biała broń
broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż
- barwa
dawna nazwa farby zwierciny.
- berło
drążek na który sadza się ptaka łowczego,
- bałamut
pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.
- brodzące, brodzące (Ciconiformes)
rząd obejmujący ponad 100 gatunków. Do brodzących z ptaków łownych należy czapla siwa.
- biomasa
masa jaką posiada organizm łub grupa organizmów żywych (np. populacja).
- bigle
angielska rasa psów gończych.
- bruzda
1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.
- bujanie
fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).