Definicja hasła: biała broń myśliwska
- biała broń myśliwska
broń zaczepna do walki wręcz: rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz, nóż myśliwski. Obecnie używane są tylko kordelasy do dokłuwania grubego zwierza (w Polsce sposób zabroniony) i nóż myśliwski.
Biała broń myśliwska to rodzaj broni zaczepnej, którą wykorzystuje się do walki wręcz lub polowania na zwierzęta. Najczęściej spotykanymi typami białej broni myśliwskiej są rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz i nóż myśliwski. Rohatyna reprezentuje długi i cienki przedmiot wykonany z drewna lub metalu, wykorzystywany do polowań lub walki wręcz. Oszczep jest podobny do rohatyny, lecz posiada ostry koniec. Kordelas to długi miecz o szerokim ostrzu, wykorzystywany do polowań na duże zwierzęta lub walki wręcz. Tasak natomiast stanowi krótki miecz z szerokim ostrzem i służy głównie do polowań na mniejsze zwierzęta lub do walki wręcz. Miecz jest długim ostrzem wyprodukowanym z metalu i jest również wykorzystywany w walce wręcz.
Obecnie biała broń myśliwska ma ograniczone zastosowanie - kordelasy używane są jedynie do dokłuwania grubych zwierząt (jednak praktyka ta jest zabroniona w Polsce), natomiast noże myśliwskie stosowane są głównie do polowań na mniejsze zwierzęta bądź jako narzędzia w walce wręcz.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj biała broń myśliwska w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
- bezpiecznik
mechanizm zabezpieczający broń przed przypadkowym strzałem w niepożądanym momencie.
- barwa
dawna nazwa farby zwierciny.
- buszowanie, buszowanie, buszówka
o psie myśliwskim: przeszukiwanie trzcin i zarośli w pogoni za ptactwem lub zwierzyną.
- biotop
środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.
- baran, baran, tryk
dorosły samiec muflona.
- bukiet
gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.
- bekas kszyk
inaczej kszyk.
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).