Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: broń myśliwska

broń myśliwska

broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i kusze. Broni palnej do polowań użyto po raz pierwszy w XV w. (zob. arkebuz). Obecnie b.m. dzielimy ogólnie na śrutową i kulową; śrutowa posiada lufy gładkie, natomiast kulowa gwintowane. Może być również kombinowana - śrutowo-kulowa, np. kniejówka: jedna lufa gładka i jedna gwintowana, lub dryling: dwie lufy gładkie i jedna gwintowana (albo odwrotnie). Broń śrutową dzielimy na łamaną (pojedynki, dubeltówki i nadlufki) oraz powtarzalną wielostrzałową: re- petowaną ręcznie, tzw. repetiery, i samoczynnie, tzw. automaty. Podział b. kulowej jest analogiczny. Do b. łamanej należą sztucery pojedyncze (jedna lufa) i podwójne, tzw. ekspresy (dwie lufy ułożone pionowo lub poziomo). B. powtarzalna to sztucery, repetowane ręcznie, tzw. repetiery i samoczynnie, tzw. automaty.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj broń myśliwska w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła broń myśliwska, napisz tutaj:

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bekas funtowy

gwarowe określenie dubella.

bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)
(...)

basior

dorosły samiec wilka.

bróg

ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.

broda

1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.

burknięcie

charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.

bić

1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.

babrzysko, babrzysko, brochowisko

błotniste miejsce, najczęściej w lesie, w którym chętnie tarzają się jelenie lub dziki.

bębnienie

zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.

bekas dubelt

inaczej dubelt.