Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bekanie

bekanie

akt płciowy u jeleni i danieli.

Bekanie - to zachowanie seksualne występujące u jeleni i danieli, polegające na wydawaniu głośnego, charakterystycznego dźwięku przez samca w okresie godowym. Dźwięk ten ma na celu przyciągnięcie uwagi samic oraz może być słyszany na znaczną odległość. Bekanie służy również do oznaczania terytorium i ostrzegania innych samców o swojej obecności. Samce jeleni i danieli wykonują bekanie poprzez napinanie mięśni gardła, co generuje donośny dźwięk trwający od kilku sekund do kilku minut. Dodatkowo, samce mogą skakać i skradać się podczas bekania, aby zwrócić uwagę potencjalnych partnerek.

Bekanie jest istotnym elementem życia seksualnego jeleni i danieli, pełniąc funkcje zarówno werbowania partnerek, jak i utrzymywania terytorium. Ponadto, stanowi ważne źródło informacji dla myśliwych, umożliwiając identyfikację samców oraz określenie ich pozycji w hierarchii społecznej. Dźwięk bekania jest nieodłącznym elementem obserwacji łowieckich oraz badań zachowań zwierząt leśnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bekanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).

brochowisko

inaczej babrzysko.

baka

inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)

bruzda

1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.

bok

inaczej nadlufka.

bek

1) głos byka daniela w okresie bekowiska;
2) inaczej beczenie.

bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski (Phasianus colchicus L.)

ptak łowny z rodziny bażan- towatych, z rzędu kuraków. Pochodzi głównie z zachodniej i środkowej Azji, do Polski sprowadzony w XVIII w. Samieć jest barwnie upierzony o metalicznym połysku (...)

broń odtylcowa

broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

brodzące, brodzące (Ciconiformes)

rząd obejmujący ponad 100 gatunków. Do brodzących z ptaków łownych należy czapla siwa.