Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bekanie

bekanie

akt płciowy u jeleni i danieli.

Bekanie - to zachowanie seksualne występujące u jeleni i danieli, polegające na wydawaniu głośnego, charakterystycznego dźwięku przez samca w okresie godowym. Dźwięk ten ma na celu przyciągnięcie uwagi samic oraz może być słyszany na znaczną odległość. Bekanie służy również do oznaczania terytorium i ostrzegania innych samców o swojej obecności. Samce jeleni i danieli wykonują bekanie poprzez napinanie mięśni gardła, co generuje donośny dźwięk trwający od kilku sekund do kilku minut. Dodatkowo, samce mogą skakać i skradać się podczas bekania, aby zwrócić uwagę potencjalnych partnerek.

Bekanie jest istotnym elementem życia seksualnego jeleni i danieli, pełniąc funkcje zarówno werbowania partnerek, jak i utrzymywania terytorium. Ponadto, stanowi ważne źródło informacji dla myśliwych, umożliwiając identyfikację samców oraz określenie ich pozycji w hierarchii społecznej. Dźwięk bekania jest nieodłącznym elementem obserwacji łowieckich oraz badań zachowań zwierząt leśnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bekanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

blaski

inaczej trzeszcze.

bieleć

o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).

bielactwo

inaczej albinizm.

brok

dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.

bukiew

nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).

Browning

popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

borówka

przeważnie drewniana trąbka myśliwska.

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.