Definicja hasła: bekanie
- bekanie
akt płciowy u jeleni i danieli.
Bekanie - to zachowanie seksualne występujące u jeleni i danieli, polegające na wydawaniu głośnego, charakterystycznego dźwięku przez samca w okresie godowym. Dźwięk ten ma na celu przyciągnięcie uwagi samic oraz może być słyszany na znaczną odległość. Bekanie służy również do oznaczania terytorium i ostrzegania innych samców o swojej obecności. Samce jeleni i danieli wykonują bekanie poprzez napinanie mięśni gardła, co generuje donośny dźwięk trwający od kilku sekund do kilku minut. Dodatkowo, samce mogą skakać i skradać się podczas bekania, aby zwrócić uwagę potencjalnych partnerek.
Bekanie jest istotnym elementem życia seksualnego jeleni i danieli, pełniąc funkcje zarówno werbowania partnerek, jak i utrzymywania terytorium. Ponadto, stanowi ważne źródło informacji dla myśliwych, umożliwiając identyfikację samców oraz określenie ich pozycji w hierarchii społecznej. Dźwięk bekania jest nieodłącznym elementem obserwacji łowieckich oraz badań zachowań zwierząt leśnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bekanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- broda
1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.
- biel
białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.
- bębnienie
zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.
- białozór
inaczej sokół białozór.
- bukowisko
okres godowy łosi przypadający na wrzesień (zob. łaś).
- borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).
gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)
- bury
gwarowe określenie wilka.
- broń odtylcowa
broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)