Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bury

bury

gwarowe określenie wilka.

Bury - gwarowe określenie wilka, używane głównie na terenach wiejskich. Wilk jest drapieżnikiem z rodziny psowatych, charakteryzującym się dużą siłą i szybkością. Jest to jedno z najbardziej znanych i rozpoznawalnych drapieżników w Europie, odgrywający istotną rolę w ekosystemie jako drapieżnik łańcuchowy. Wilki są inteligentne i potrafią przystosować się do różnych środowisk, a ich obecność ma wpływ na populacje innych zwierząt. Mają charakterystyczny wygląd - gładkie i grube futro, duże stojące uszy, długie ogony i duże pyski, oraz mogą występować w różnych kolorach od czarnego przez brązowy po szary. Wilki są aktywne głównie nocą oraz tworzą silne więzi między sobą.

Wilk jest towarzyski oraz terytorialny, polujący głównie na zwierzynę leśną taką jak daniele, jelenie czy lisy. Może także polować na zwierzęta domowe jak króliki czy kury. Fakt ten stanowi często problem dla ludności wiejskiej zamieszkującej obszary występowania wilków, dlatego też niektóre regiony podejmują środki zaradcze w celu ochrony swoich zwierząt gospodarskich przed wilkami. Wilki są poddane ochronie prawnej w dużych częściach Europy ze względu na swoją ważną rolę ekologiczną oraz historyczne znaczenie dla różnych kultur i tradycji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bury w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bielenie

zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny.

basior

dorosły samiec wilka.

bałwanek

kukła dzikiej kaczki zrobiona z drewna lub plastyku. Wypuszczony wiosną na wodę ma przywabiać na strzał kaczory.

biotop

środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.

baza hodowlana

pogłowie zwierzyny konieczne do prowadzenia hodowli danego gatunku w łowisku.

baran, baran, tryk

dorosły samiec muflona.

bokobrody

kępy sierści na policzkach rysia.

brok

dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.

bębnienie

zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.

bielactwo

inaczej albinizm.