Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bury

bury

gwarowe określenie wilka.

Bury - gwarowe określenie wilka, używane głównie na terenach wiejskich. Wilk jest drapieżnikiem z rodziny psowatych, charakteryzującym się dużą siłą i szybkością. Jest to jedno z najbardziej znanych i rozpoznawalnych drapieżników w Europie, odgrywający istotną rolę w ekosystemie jako drapieżnik łańcuchowy. Wilki są inteligentne i potrafią przystosować się do różnych środowisk, a ich obecność ma wpływ na populacje innych zwierząt. Mają charakterystyczny wygląd - gładkie i grube futro, duże stojące uszy, długie ogony i duże pyski, oraz mogą występować w różnych kolorach od czarnego przez brązowy po szary. Wilki są aktywne głównie nocą oraz tworzą silne więzi między sobą.

Wilk jest towarzyski oraz terytorialny, polujący głównie na zwierzynę leśną taką jak daniele, jelenie czy lisy. Może także polować na zwierzęta domowe jak króliki czy kury. Fakt ten stanowi często problem dla ludności wiejskiej zamieszkującej obszary występowania wilków, dlatego też niektóre regiony podejmują środki zaradcze w celu ochrony swoich zwierząt gospodarskich przed wilkami. Wilki są poddane ochronie prawnej w dużych częściach Europy ze względu na swoją ważną rolę ekologiczną oraz historyczne znaczenie dla różnych kultur i tradycji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bury w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

Białowieska Puszcza

największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, (...)

bielactwo

inaczej albinizm.

brek

typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.

bielenie

zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny.

bukiet

gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.

burknięcie

charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.

białoczółka

inaczej gęś białoczelna.

bróg

ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.

bekas funtowy

gwarowe określenie dubella.