Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bury

bury

gwarowe określenie wilka.

Bury - gwarowe określenie wilka, używane głównie na terenach wiejskich. Wilk jest drapieżnikiem z rodziny psowatych, charakteryzującym się dużą siłą i szybkością. Jest to jedno z najbardziej znanych i rozpoznawalnych drapieżników w Europie, odgrywający istotną rolę w ekosystemie jako drapieżnik łańcuchowy. Wilki są inteligentne i potrafią przystosować się do różnych środowisk, a ich obecność ma wpływ na populacje innych zwierząt. Mają charakterystyczny wygląd - gładkie i grube futro, duże stojące uszy, długie ogony i duże pyski, oraz mogą występować w różnych kolorach od czarnego przez brązowy po szary. Wilki są aktywne głównie nocą oraz tworzą silne więzi między sobą.

Wilk jest towarzyski oraz terytorialny, polujący głównie na zwierzynę leśną taką jak daniele, jelenie czy lisy. Może także polować na zwierzęta domowe jak króliki czy kury. Fakt ten stanowi często problem dla ludności wiejskiej zamieszkującej obszary występowania wilków, dlatego też niektóre regiony podejmują środki zaradcze w celu ochrony swoich zwierząt gospodarskich przed wilkami. Wilki są poddane ochronie prawnej w dużych częściach Europy ze względu na swoją ważną rolę ekologiczną oraz historyczne znaczenie dla różnych kultur i tradycji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bury w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bałwan, bałwan, cień

wypchany cietrzew lub zrobiona z tektury jego makieta osadzona na żerdce - bałwanicy. B. umieszczony w koronie drzew (przeważnie brzóz) ma przywabiać cietrzewie.

blaski

inaczej trzeszcze.

broń myśliwska

broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)

brożek

niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).

bekowisko

okres godowy danieli, przypadający na przełom października i listopada (zob. daniel).

berdebuska

nazwa jednej z dawnych strzelb.

badylarz

byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.

baskila

metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.

broń odtylcowa

broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)