Definicja hasła: budan
- budan
inaczej kureń.
Budan, znany również jako kureń, to rodzaj szałasu myśliwskiego zbudowanego z desek i częściowo przysypanego ziemią. Nazwa ta pochodzi głównie z regionu Polesia. Głównym celem budanu jest ukrycie myśliwego przed zwierzyną, umożliwiając mu bezpieczne obserwowanie i polowanie. Szałas taki może być wykonywany z różnych materiałów, takich jak drewno, metal czy tworzywo sztuczne, a niekiedy wyposażony jest w dodatkowe elementy ułatwiające korzystanie z niego.
Budan stanowi popularne narzędzie łowieckie służące do obserwowania i polowania na różne rodzaje zwierzyny. Dzięki możliwości schowania się wewnątrz szałasu myśliwy może lepiej widzieć otoczenie i skuteczniej zbliżyć się do zwierzęcia. Jest to szczególnie przydatne podczas polowań na dzikie zwierzęta, gdy wymagane jest zachowanie maksymalnej ostrożności oraz dyskrecji by uniknąć wzburzenia ofiary.
Budan pełni również funkcje ochronne w stosunku do warunków atmosferycznych, mogąc być wyposażony w dodatki ułatwiające komfortowe spędzanie czasu przez myśliwego podczas długiego wyczekiwania na zdobycz. To istotne narzędzie dla myśliwych uprawiających łowiectwo rekreacyjne czy też zajmujących się ochroną populacji dzikich zwierząt na terenach leśnych czy bagiennych.
Innymi słowy, budan stanowi miejscem schronienia dla myśliwego, pozwalając mu ukryć się przed obserwowanymi zwierzętami oraz chronić się przed warunkami pogodowymi podczas polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj budan w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bałabanówka
nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)
- brew, brew, korale, róża
u niektórych ptaków (np. głuszec, cietrzew) czerwona narośl nad okiem w kształcie półksiężyca.
- badylarz
byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.
- broń myśliwska
broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- bukowisko
okres godowy łosi przypadający na wrzesień (zob. łaś).
- bojownik batalion
inaczej batalion.
- bekas funtowy
gwarowe określenie dubella.
- bokobrody
kępy sierści na policzkach rysia.