Definicja hasła: budan
- budan
inaczej kureń.
Budan, znany również jako kureń, to rodzaj szałasu myśliwskiego zbudowanego z desek i częściowo przysypanego ziemią. Nazwa ta pochodzi głównie z regionu Polesia. Głównym celem budanu jest ukrycie myśliwego przed zwierzyną, umożliwiając mu bezpieczne obserwowanie i polowanie. Szałas taki może być wykonywany z różnych materiałów, takich jak drewno, metal czy tworzywo sztuczne, a niekiedy wyposażony jest w dodatkowe elementy ułatwiające korzystanie z niego.
Budan stanowi popularne narzędzie łowieckie służące do obserwowania i polowania na różne rodzaje zwierzyny. Dzięki możliwości schowania się wewnątrz szałasu myśliwy może lepiej widzieć otoczenie i skuteczniej zbliżyć się do zwierzęcia. Jest to szczególnie przydatne podczas polowań na dzikie zwierzęta, gdy wymagane jest zachowanie maksymalnej ostrożności oraz dyskrecji by uniknąć wzburzenia ofiary.
Budan pełni również funkcje ochronne w stosunku do warunków atmosferycznych, mogąc być wyposażony w dodatki ułatwiające komfortowe spędzanie czasu przez myśliwego podczas długiego wyczekiwania na zdobycz. To istotne narzędzie dla myśliwych uprawiających łowiectwo rekreacyjne czy też zajmujących się ochroną populacji dzikich zwierząt na terenach leśnych czy bagiennych.
Innymi słowy, budan stanowi miejscem schronienia dla myśliwego, pozwalając mu ukryć się przed obserwowanymi zwierzętami oraz chronić się przed warunkami pogodowymi podczas polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj budan w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- baskila
metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)
szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.
- bałuchy
oczy zająca (trzeszcze)
- byk stadny
jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
- bekas funtowy
gwarowe określenie dubella.
- bić
1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.
- bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)
gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)
- bydlarz
pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).