Definicja hasła: bałamut
- bałamut
pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.
Bałamut to pies gończy, który jest specjalizowany w dezorientowaniu innych psów poprzez bieganie po starym tropie lub głoszenie ptaka. Jego zdolność manipulacji innymi psami polega na wprowadzeniu ich w błąd poprzez odwracanie uwagi od prawdziwego tropu. Bałamut może być wykorzystywany podczas polowań, gdzie jego umiejętności pozwalają skutecznie zmylić i odciągnąć uwagę innych psów od ofiary, umożliwiając myśliwym ułatwienie schwytania lub zestrzelenia zwierzęcia. Jego funkcja w polowaniach ma kluczowe znaczenie w osiągnięciu sukcesu przez łowców, bowiem umiejętność bałamuta znacząco wpływa na efektywność polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bałamut w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- broń odtylcowa
broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)
- bydlarz
pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- brochowisko
inaczej babrzysko.
- bigle
angielska rasa psów gończych.
- bałwan, bałwan, cień
wypchany cietrzew lub zrobiona z tektury jego makieta osadzona na żerdce - bałwanicy. B. umieszczony w koronie drzew (przeważnie brzóz) ma przywabiać cietrzewie.
- borówka
przeważnie drewniana trąbka myśliwska.
- Browning
popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.