Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bałamut

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

Bałamut to pies gończy, który jest specjalizowany w dezorientowaniu innych psów poprzez bieganie po starym tropie lub głoszenie ptaka. Jego zdolność manipulacji innymi psami polega na wprowadzeniu ich w błąd poprzez odwracanie uwagi od prawdziwego tropu. Bałamut może być wykorzystywany podczas polowań, gdzie jego umiejętności pozwalają skutecznie zmylić i odciągnąć uwagę innych psów od ofiary, umożliwiając myśliwym ułatwienie schwytania lub zestrzelenia zwierzęcia. Jego funkcja w polowaniach ma kluczowe znaczenie w osiągnięciu sukcesu przez łowców, bowiem umiejętność bałamuta znacząco wpływa na efektywność polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bałamut w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

biel

białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.

baskila

metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.

Browning

popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)

borówka

przeważnie drewniana trąbka myśliwska.

bałabanówka

nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)

bobrowanie

szukanie przez psa zmierzymy w zaroślach wodnych.

Brenneke, Brenneke, gwarowe breneka

ołowiany pocisk, ołowiana kula, konstrukcji niemieckiej firmy Wilhelm Brennecke, stosowana do broni myśliwskiej o lufach gładkich. Ma kształt cylindra z naciętymi rowkami skośnymi na (...)

biotop

środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

bujanie

fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).