Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bałamut

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

Bałamut to pies gończy, który jest specjalizowany w dezorientowaniu innych psów poprzez bieganie po starym tropie lub głoszenie ptaka. Jego zdolność manipulacji innymi psami polega na wprowadzeniu ich w błąd poprzez odwracanie uwagi od prawdziwego tropu. Bałamut może być wykorzystywany podczas polowań, gdzie jego umiejętności pozwalają skutecznie zmylić i odciągnąć uwagę innych psów od ofiary, umożliwiając myśliwym ułatwienie schwytania lub zestrzelenia zwierzęcia. Jego funkcja w polowaniach ma kluczowe znaczenie w osiągnięciu sukcesu przez łowców, bowiem umiejętność bałamuta znacząco wpływa na efektywność polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bałamut w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

brek

typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.

berło

drążek na który sadza się ptaka łowczego,

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

bezpieczeństwo na polowaniu

środki ostrożności, które należy I przestrzegać podczas polowania. Trzeba pamiętać, że broń na polowanie i z polowania przenosimy rozładowaną w futerale. Broń ładujemy po zajęciu (...)

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.

bek

1) głos byka daniela w okresie bekowiska;
2) inaczej beczenie.

biała broń

broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

bieleć

o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).