Definicja hasła: beczenie
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
Beczenie to głos wydawany przez owce i jagnięta muflona, służący do wyrażania emocji takich jak strach, złość, radość oraz potrzeba bliskości. Może być również stosowane jako sygnał ostrzegawczy dla innych owiec, informując o potencjalnym niebezpieczeństwie. Dodatkowo, beczenie jest dźwiękiem wydawanym przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami), mającym na celu oznajmienie swojej obecności innym ptakom oraz ostrzeżenie przed nadlatującymi drapieżnikami. W przypadku kszyków, beczenie może także służyć do określania terytorium i zaznaczania granic między ptakami, a także do zapraszania innych ptaków do polowania lub towarzystwa. W kontekście łowiectwa, beczenie odgrywa istotną rolę w określaniu położenia i liczebności zwierzyny oraz identyfikacji rodzaju drapieżnika mogącego być obecnego w okolicy. Jest to również istotny element komunikacji między zwierzętami, umożliwiający im ostrzeganie przed nadchodzącymi drapieżnikami oraz komunikację między sobą.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj beczenie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- błotniaki, błotniaki (Circus)
rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.
- biała stopa
teren pokryty śniegiem; polowanie na białą stopę, to polowanie na śniegu.
- brzemienna
jedynie o niedźwiedzicy noszącej płód.
- baza hodowlana
pogłowie zwierzyny konieczne do prowadzenia hodowli danego gatunku w łowisku.
- bezkurkówka
nowoczesna strzelba myśliwska o kurkach wewnętrznych.
- baka
inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
- bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski (Phasianus colchicus L.)
ptak łowny z rodziny bażan- towatych, z rzędu kuraków. Pochodzi głównie z zachodniej i środkowej Azji, do Polski sprowadzony w XVIII w. Samieć jest barwnie upierzony o metalicznym połysku (...)
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.