Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: baran

baran, baran, tryk

dorosły samiec muflona.

Baran to dorosły samiec muflona, który jest gatunkiem zwierzęcia z rodziny owczych. Jest to zwierzę o dużych rozmiarach, które może ważyć nawet do 100 kg. Baran ma długą sierść, która jest czarna lub brązowa w kolorze i ma białe plamy na grzbiecie i bokach. Jego długie, skręcone rogi są używane do walki między samcami o samice. Barany posiadają długie uszy i długi ogon.

Barany żyją w grupach składających się z kilku samic i jednego samca. Samce są bardzo terytorialne i walczą między sobą o samice. Samice są mniejsze od samców i mają jaśniejsze ubarwienie. Zazwyczaj barany żyją głównie w lasach Europy Południowej, Środkowej oraz w północnych rejonach Afryki.

Barany są polujonymi zwierzętami, a ich skóra jest używana do produkcji odzieży i obuwia. Ich mięso jest również spożywane przez ludzi, a ich rogami służą jako ozdoby lub narzędzia do rzeźbienia. Czasami hodowane są również na futra oraz mięso dla użytku człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj baran w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bączek

inaczej antabka.

bałwan, bałwan, cień

wypchany cietrzew lub zrobiona z tektury jego makieta osadzona na żerdce - bałwanicy. B. umieszczony w koronie drzew (przeważnie brzóz) ma przywabiać cietrzewie.

berło

drążek na który sadza się ptaka łowczego,

baranek

inaczej kszyk.

broda

1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.

buszówka

inaczej buszowanie.

bruzda

1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.

bujanie

fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).

biegasowy

określenie myśliwego, poruszającego się pieszo podczas polowania z psami gończymi.

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.