Definicja hasła: baran
- baran, baran, tryk
dorosły samiec muflona.
Baran to dorosły samiec muflona, który jest gatunkiem zwierzęcia z rodziny owczych. Jest to zwierzę o dużych rozmiarach, które może ważyć nawet do 100 kg. Baran ma długą sierść, która jest czarna lub brązowa w kolorze i ma białe plamy na grzbiecie i bokach. Jego długie, skręcone rogi są używane do walki między samcami o samice. Barany posiadają długie uszy i długi ogon.
Barany żyją w grupach składających się z kilku samic i jednego samca. Samce są bardzo terytorialne i walczą między sobą o samice. Samice są mniejsze od samców i mają jaśniejsze ubarwienie. Zazwyczaj barany żyją głównie w lasach Europy Południowej, Środkowej oraz w północnych rejonach Afryki.
Barany są polujonymi zwierzętami, a ich skóra jest używana do produkcji odzieży i obuwia. Ich mięso jest również spożywane przez ludzi, a ich rogami służą jako ozdoby lub narzędzia do rzeźbienia. Czasami hodowane są również na futra oraz mięso dla użytku człowieka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj baran w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- byk stadny
jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.
- bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)
ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)
- bobki
odchody łosia, jelenia, daniela, muflona, sarny, zająca i królika.
- babrzysko, babrzysko, brochowisko
błotniste miejsce, najczęściej w lesie, w którym chętnie tarzają się jelenie lub dziki.
- broń odtylcowa
broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)
- burknięcie
charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.
- broń myśliwska
broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
- baza hodowlana
pogłowie zwierzyny konieczne do prowadzenia hodowli danego gatunku w łowisku.