Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bydlarz

bydlarz

pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).

Bydlarz to specjalnie wyszkolony pies gończy, który jest używany do ścigania i łapania zwierząt domowych, takie jak bydło, trzoda chlewna czy owce. Jego głównym zadaniem jest wytrzymałe i skuteczne poganianie tych zwierząt w celu zapobieżenia ich ucieczce lub szkodom wyrządzanym przez nie na polach uprawnych. Bydlarz jest odmianą psa gończego, którą szczególnie ceniono dawniej w rolnictwie, gdy zwierzęta domowe miały większe znaczenie gospodarcze.

Różne rasy bydlarzy charakteryzują się różnymi umiejętnościami. Zazwyczaj są to psy średniej wielkości o dużej wytrzymałości fizycznej, doskonałym węchu oraz silnym instynktem łowieckim. Bydlarz musi być posłuszny i skoncentrowany na wykonywaniu poleceń swojego przewodnika, co jest kluczowe podczas pracy z dużymi i potencjalnie niebezpiecznymi zwierzętami. Szczególnie w Polsce terenowce (rasy psów myśliwskich) zaliczają się do bydlarzy.

Dzięki współpracy z człowiekiem bydlarz potrafi precyzyjnie wykorzystać swoje zdolności do kontrolowania zachowań i ruchów stada zwierząt domowych, co przyczynia się do zwiększenia efektywności pracy przy zagrodach czy pastwiskach. Obecnie, ze względu na zmiany w rolnictwie i hodowli zwierząt, rola bydlarza może być mniej istotna niż przed laty, jednak wciąż stanowi cenny element tradycji myśliwskiej i kultury wiejskiej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bydlarz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

biegasowy

określenie myśliwego, poruszającego się pieszo podczas polowania z psami gończymi.

blaski

inaczej trzeszcze.

bydlarz

pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).

bruceloza

inaczej choroba Banga.

bury

gwarowe określenie wilka.

bekas dubelt

inaczej dubelt.

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

berło

drążek na który sadza się ptaka łowczego,

bałykowanie

czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.

berdebuska

nazwa jednej z dawnych strzelb.