Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bydlarz

bydlarz

pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).

Bydlarz to specjalnie wyszkolony pies gończy, który jest używany do ścigania i łapania zwierząt domowych, takie jak bydło, trzoda chlewna czy owce. Jego głównym zadaniem jest wytrzymałe i skuteczne poganianie tych zwierząt w celu zapobieżenia ich ucieczce lub szkodom wyrządzanym przez nie na polach uprawnych. Bydlarz jest odmianą psa gończego, którą szczególnie ceniono dawniej w rolnictwie, gdy zwierzęta domowe miały większe znaczenie gospodarcze.

Różne rasy bydlarzy charakteryzują się różnymi umiejętnościami. Zazwyczaj są to psy średniej wielkości o dużej wytrzymałości fizycznej, doskonałym węchu oraz silnym instynktem łowieckim. Bydlarz musi być posłuszny i skoncentrowany na wykonywaniu poleceń swojego przewodnika, co jest kluczowe podczas pracy z dużymi i potencjalnie niebezpiecznymi zwierzętami. Szczególnie w Polsce terenowce (rasy psów myśliwskich) zaliczają się do bydlarzy.

Dzięki współpracy z człowiekiem bydlarz potrafi precyzyjnie wykorzystać swoje zdolności do kontrolowania zachowań i ruchów stada zwierząt domowych, co przyczynia się do zwiększenia efektywności pracy przy zagrodach czy pastwiskach. Obecnie, ze względu na zmiany w rolnictwie i hodowli zwierząt, rola bydlarza może być mniej istotna niż przed laty, jednak wciąż stanowi cenny element tradycji myśliwskiej i kultury wiejskiej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bydlarz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bruceloza

inaczej choroba Banga.

batalion, bojownik, batalion, bojownik (Philoma- chus pugnax L.)

ptak łowny z rodziny brodźców, rzędu siewkowatych. Długość samca 30-33 cm, samicy 24- 27 cm, rozpiętość skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Ma dość wysokie nogi, prosty (...)

błotniaki, błotniaki (Circus)

rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.

berto

drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.

borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).

gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)

bażantarnik

wykwalifikowany pracownik prowadzący hodowlę w bażantarni

baskila

metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.

buchtowisko, buchtowisko, buchta

miejsce zryte przez dziki szukąjące pożywienia.

baran, baran, tryk

dorosły samiec muflona.

bić

1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.