Definicja hasła: bulgot
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
Bulgot to jeden z charakterystycznych głosów wydawanych przez koguta cietrzewia podczas toków. Jest to głęboki, basowy dźwięk, który może być słyszany na odległość nawet do kilku kilometrów. Bulgot jest wydawany przez samca w celu zaznaczenia swojego terytorium i zaproszenia samic do tarła. Dźwięk ten jest bardzo charakterystyczny i łatwo go rozpoznać.
Bulgot jest wydawany przez samca cietrzewia w okresie godowym, który trwa od marca do maja. Samiec wydaje ten dźwięk, aby zaznaczyć swoje terytorium i zaprosić samice do tarła. Bulgot jest bardzo donośny i może być słyszany na odległość nawet do kilku kilometrów. Samiec może wydawać ten dźwięk przez kilka godzin dziennie, a czasami nawet całą noc.
Bulgot jest również używany przez samca cietrzewia do ostrzegania innych ptaków o swoim terytorium. Jeśli inne ptaki zbliżają się zbyt blisko, samiec może wydawać bulgot, aby je ostrzec i powstrzymać od wejścia na jego terytorium. Ten dźwięk może również być używany do oznaczenia pozycji samca w stadzie lub grupie ptaków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bulgot w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bielenie
zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny.
- bruceloza
inaczej choroba Banga.
- buchta
inaczej buchtowisko.
- berto
drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.
- bałwanica
żerdka, na której umieszcza się bałwana.
- biegi
nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).
- bigle
angielska rasa psów gończych.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.