Internetowy Słownik Łowiecki

Blaszkodziobe to różnorodna grupa ptaków wodnych i wodno-błotnych, które charakteryzują się specyficzną budową ciała. Ich dzioby są pokryte miękką skórą, a na brzegu twarzy posiadają wypukłe rogowe blaszki, stąd ich nazwa. Blaszkodzioby mają długie i cienkie szyje oraz trzy przednie palce nóg spięte błoną, a czwarty (tylny) jest wolny. Są one doskonałymi pływakami i łatwo radzą sobie z żerowaniem na powierzchni wody. Żywią się głównie pokarmem roślinnym i zwierzęcym. Gnieżdżą się wśród roślinności nawodnej lub w pobliżu wody. Pisklęta są zagniazdownikami, co oznacza, że siedzą na grzbiecie rodziców, gdy te pływają po wodzie.

Blaszkodziobe stanowią także ptaki towarzyskie, więc można je czasami spotkać w stadach licznych do kilkuset osobników. Ich zdolność do pływania i wytrwalego latania sprawia, że są doskonale przystosowane do życia na obszarach wodnych i błotnistych. Ponadto cechują się dobrze rozwiniętym instynktem rodowym, co przejawia się przez gniazdowanie wśród gęstej roślinności nadbrzeżnej czy też na polach bagiennych.

Blaszkodziobe żywią się zarówno pokarmem roślinnym, jak i zwierzęcym, co znajduje odzwierciedlenie zarówno w ich sylwetce, jak i zwyczajach pokarmowych. Swoje gniazda zakładają najczęściej tam, gdzie mogą skutecznie ukryć potomstwo przed drapieżnikami oraz mieć łatwy dostęp do pokarmu.

Ze względu na swoją specyficzną budowę oraz świetne przystosowanie do życia w środowisku wodnym blaszkodziobe są obiektem zainteresowania nie tylko dla nauki leśnej i ekologii leśnej ale także dla miłośników przyrody oraz obserwatorów ptaków.