Definicja hasła: baskila
- baskila
metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.
Baskila w łowiskowej broni jest istotnym elementem łączącym kolbę z lufami. Wykonana zazwyczaj z mosiądzu lub stali, pełni kluczową rolę w procesie napinania, odpalania i zabezpieczania broni. Wewnątrz baskili znajdują się niezbędne mechanizmy umożliwiające te czynności. Napinacz umożliwia naprężenie sprężyny, przygotowując broń do strzału. Odpalacz służy do wystrzału naboju poprzez przesunięcie baskili do przodu. Zabezpiecznik blokuje baskilę w pozycji otwartej lub zamkniętej, co uniemożliwia przypadkowe oddanie strzału. Baskila odgrywa kluczową rolę w działaniu broni, zapewniając bezpieczeństwo oraz odpowiednie funkcjonowanie podczas polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj baskila w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bukiet
gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.
- bekanie
akt płciowy u jeleni i danieli.
- broń odtylcowa
broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)
- Białowieska Puszcza
największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, (...)
- berdanka
przerobiony do użytku myśliwskiego karabin wojskowy systemu Berdana.
- biała broń
broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
- bobki
odchody łosia, jelenia, daniela, muflona, sarny, zająca i królika.
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.