Definicja hasła: baskila
- baskila
metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.
Baskila w łowiskowej broni jest istotnym elementem łączącym kolbę z lufami. Wykonana zazwyczaj z mosiądzu lub stali, pełni kluczową rolę w procesie napinania, odpalania i zabezpieczania broni. Wewnątrz baskili znajdują się niezbędne mechanizmy umożliwiające te czynności. Napinacz umożliwia naprężenie sprężyny, przygotowując broń do strzału. Odpalacz służy do wystrzału naboju poprzez przesunięcie baskili do przodu. Zabezpiecznik blokuje baskilę w pozycji otwartej lub zamkniętej, co uniemożliwia przypadkowe oddanie strzału. Baskila odgrywa kluczową rolę w działaniu broni, zapewniając bezpieczeństwo oraz odpowiednie funkcjonowanie podczas polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj baskila w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bełt
krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).
- badylarz
byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.
- bałabanówka
nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)
- bekas funtowy
gwarowe określenie dubella.
- budka
1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.
- barwa
dawna nazwa farby zwierciny.
- bębenek
wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.
- baran, baran, tryk
dorosły samiec muflona.
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.