Definicja hasła: bałykowanie
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
Bałykowanie to technika polowania, polegająca na czołganiu się lub pełzaniu na brzuchu psa myśliwskiego, aby umożliwić myśliwemu bliższe podejście do zwierzyny. Jest jedną z najstarszych technik polowania, która umożliwia skuteczniejsze wypatrywanie i zdobywanie zwierząt łownych. Technika ta jest szczególnie przydatna podczas polowań na dzikie ptaki, takie jak bażanty, kuropatwy i głuszce. Aby bałykowanie było efektywne, pies musi być odpowiednio wyszkolony, by mógł czołgać się bezszelestnie i powoli, unikając spłoszenia zwierzyny oraz utrzymując pozycję przez długi czas. Ta trudna technika polowania wymaga zarówno specjalistycznego wyszkolenia psa, jak i cierpliwości ze strony myśliwego, jednak może być bardzo skuteczną metodą zdobywania zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bałykowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
- breneka
potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej
- biotop
środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.
- błotniaki, błotniaki (Circus)
rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.
- batalion, bojownik, batalion, bojownik (Philoma- chus pugnax L.)
ptak łowny z rodziny brodźców, rzędu siewkowatych. Długość samca 30-33 cm, samicy 24- 27 cm, rozpiętość skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Ma dość wysokie nogi, prosty (...)
- bekasy
nazwa kilku gatunków ptaków łownych z rodziny brodźców. W Polsce występują: bekasik, dubelt i kszyk. Do b. niektórzy zaliczają też słonkę, należącą do tej samej rodziny.
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.