Definicja hasła: bałykowanie
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
Bałykowanie to technika polowania, polegająca na czołganiu się lub pełzaniu na brzuchu psa myśliwskiego, aby umożliwić myśliwemu bliższe podejście do zwierzyny. Jest jedną z najstarszych technik polowania, która umożliwia skuteczniejsze wypatrywanie i zdobywanie zwierząt łownych. Technika ta jest szczególnie przydatna podczas polowań na dzikie ptaki, takie jak bażanty, kuropatwy i głuszce. Aby bałykowanie było efektywne, pies musi być odpowiednio wyszkolony, by mógł czołgać się bezszelestnie i powoli, unikając spłoszenia zwierzyny oraz utrzymując pozycję przez długi czas. Ta trudna technika polowania wymaga zarówno specjalistycznego wyszkolenia psa, jak i cierpliwości ze strony myśliwego, jednak może być bardzo skuteczną metodą zdobywania zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bałykowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- bokobrody
kępy sierści na policzkach rysia.
- brzemienna
jedynie o niedźwiedzicy noszącej płód.
- Brenneke, Brenneke, gwarowe breneka
ołowiany pocisk, ołowiana kula, konstrukcji niemieckiej firmy Wilhelm Brennecke, stosowana do broni myśliwskiej o lufach gładkich. Ma kształt cylindra z naciętymi rowkami skośnymi na (...)
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
- baza paszowa
żer dostępny dla zwierzyny w danym łowisku.
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
- brodzące, brodzące (Ciconiformes)
rząd obejmujący ponad 100 gatunków. Do brodzących z ptaków łownych należy czapla siwa.
- buchtowisko, buchtowisko, buchta
miejsce zryte przez dziki szukąjące pożywienia.