Definicja hasła: biegasowy
- biegasowy
określenie myśliwego, poruszającego się pieszo podczas polowania z psami gończymi.
Biegasowy to myśliwy, który porusza się pieszo podczas polowania z psami gończymi. Jest to jeden z najstarszych sposobów polowania, w którym myśliwy współpracuje z psami, aby odnaleźć i złapać zwierzynę.
Biegasowy musi być wytrzymały fizycznie i mieć dobrą kondycję, aby móc długo biegać i nadążać za psami. Musi również mieć dobre umiejętności obserwacji, aby móc szybko wykrywać ślady zwierzyny i określać jej położenie.
Biegasowy musi również być dobrze poinformowany o terenie, na którym poluje. Powinien wiedzieć, gdzie szukać zwierzyny oraz jakie są najlepsze trasy do jej śledzenia. Powinien również wiedzieć, jak poruszać się po terenie bezpiecznie i skutecznie.
Biegasowi często towarzyszą inne osoby, takie jak inni myśliwi lub pracownicy łowieccy, aby pomagać mu w polowaniu. Mogą oni pomagać mu w śledzeniu tropu lub udzielać porad dotyczących bezpiecznego poruszania się po terenie.
Biegasowego można również spotkać na polowaniach grupowych, gdzie może on współpracować z innymi myśliwymi i pracownikami łowieckimi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj biegasowy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- buchtowanie
rycie gleby przez dziki w poszukiwaniu pożywienia.
- bydlarz
pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).
- biegasowy
określenie myśliwego, poruszającego się pieszo podczas polowania z psami gończymi.
- brodzące, brodzące (Ciconiformes)
rząd obejmujący ponad 100 gatunków. Do brodzących z ptaków łownych należy czapla siwa.
- baza paszowa
żer dostępny dla zwierzyny w danym łowisku.
- biała broń
broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż
- Browning
popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- burknięcie
charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.