Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bij!

bij!

rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, aby zaatakował zwierzynę.

"Bij!" to rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, mający na celu skierowanie go w stronę zwierzyny i wywołanie ataku. Jest to polecenie związane z działaniami sokolnika podczas polowania ptakami drapieżnymi, które służą do chwytania lub ścigania zwierząt łownych. Głównym celem jest skierowanie ptaka drapieżnego w kierunku zdobyczy, tak aby ten mógł zaatakować i złapać zwierzynę. Komenda "Bij!" jest wydawana w momencie, gdy sokolnik zlokalizuje zwierzynę i potrzebuje wsparcia swojego ptaka łowczego w podjęciu akcji myśliwskiej.

Sokolnictwo, czyli sztuka polowania za pomocą ptaków drapieżnych, opiera się na ściśle określonych procedurach i komunikacji pomiędzy sokolnikiem a jego ptakami. Komenda "Bij!" stanowi istotny element tej komunikacji, umożliwiający koordynację działań między człowiekiem a drapieżnym ptakiem łowczym. W odpowiedzi na to polecenie ptak powinien przystąpić do akcji, atakując i chwytając zwierzynę zgodnie z intencjami sokolnika.

W praktyce "Bij!" jest jednym z sygnałów dźwiękowych lub gestów używanych przez sokolnika w celu kontroli zachowań swojego ptaka drapieżnego w trakcie polowania. Poprzez przekazanie tej komendy chce on zapewnić skuteczny atak i złapanie zdobyczy przez swojego ptaka łowczego, co jest kluczowe dla sukcesu polowania.

Warto zaznaczyć, że dla skutecznego oraz etycznego korzystania z technik sokolnictwa niezbędna jest wiedza na temat natury i zachowań dzikich zwierząt oraz umiejętność właściwej opieki nad ptakiem drapieżnym. Komenda "Bij!" odgrywa więc istotną rolę w kontekście bezpiecznego i efektywnego działania w ramach tradycyjnych praktyk myśliwskich stosowanych przez sokolników.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bij! w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bok

inaczej nadlufka.

bielactwo

inaczej albinizm.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

bieleć

o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).

białozór

inaczej sokół białozór.

bij!

rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, aby zaatakował zwierzynę.

Brenneke, Brenneke, gwarowe breneka

ołowiany pocisk, ołowiana kula, konstrukcji niemieckiej firmy Wilhelm Brennecke, stosowana do broni myśliwskiej o lufach gładkich. Ma kształt cylindra z naciętymi rowkami skośnymi na (...)

bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski (Phasianus colchicus L.)

ptak łowny z rodziny bażan- towatych, z rzędu kuraków. Pochodzi głównie z zachodniej i środkowej Azji, do Polski sprowadzony w XVIII w. Samieć jest barwnie upierzony o metalicznym połysku (...)

biała broń myśliwska

broń zaczepna do walki wręcz: rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz, nóż myśliwski. Obecnie używane są tylko kordelasy do dokłuwania grubego zwierza (w Polsce sposób zabroniony) i (...)

bezpiecznik

mechanizm zabezpieczający broń przed przypadkowym strzałem w niepożądanym momencie.