Definicja hasła: bąblowica
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
Bąblowica to choroba zakaźna, która może występować u zwierząt oraz ludzi. Jest wywoływana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), która tworzy małe pęcherzyki w ścianach jamy brzusznej lub wątroby. Choroba ta może być przenoszona poprzez bezpośredni kontakt z zakażonymi zwierzętami lub spożywanie produktów pochodzenia zwierzęcego, takich jak mięso czy mleko, które nie zostały odpowiednio przygotowane.
W przypadku człowieka objawy bąblowicy mogą przypominać inne schorzenia, na przykład zapalenie wyrostka robaczkowego czy wrzody żołądka. Może to manifestować się jako ból brzucha, nudności i wymioty, ogólne osłabienie i brak apetytu. Leczenie choroby może polegać na stosowaniu leków przeciwpasożytniczych oraz konieczności usunięcia porażonego narządu za pomocą operacji. W niektórych przypadkach może być również wymagana chemioterapia.
Aby uchronić się przed zarażeniem bąblowicami, ważne jest dokładne mycie rąk po kontakcie ze zwierzętami oraz upewnienie się, że produkty pochodzenia zwierzęcego są właściwie przygotowane do spożycia. Dbałość o higienę osobistą i stosowanie odpowiednich procedur sanitarnych odgrywają ważną rolę w profilaktyce tej choroby zakaźnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bąblowica w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- byk stadny
jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.
- bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)
ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).
- biegasowy
określenie myśliwego, poruszającego się pieszo podczas polowania z psami gończymi.
- bezoar, bezoar, Izy jelenia
oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.
- borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).
gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)
- bobki
odchody łosia, jelenia, daniela, muflona, sarny, zająca i królika.
- barłóg
legowisko dzika lub niedźwiedzia.