Definicja hasła: breneka
- breneka
potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej
Breneka to rodzaj naboju i pocisku kulowego, przeznaczony do użycia w broni śrutowej. Charakteryzuje się metalową obudową zawierającą proch strzelniczy i pocisk wykonany ze stali lub ołowiu. Breneka jest powszechnie wykorzystywana podczas polowań, szczególnie na duże zwierzęta takie jak dziki czy jelenie. Dzięki mniejszemu oporowi powietrza w porównaniu z innymi rodzajami naboi, breneka umożliwia trafienie celu na większe odległości. Ponadto, jest również mniej hałaśliwa niż inne typy amunicji, co pozwala myśliwym uniknąć spłoszenia zwierzyny.
Dzięki specjalnemu projektowi, breneka okazuje się niezwykle skuteczna przy strzelaniu do dużych zwierząt i może być stosowana w różnych rozmiarach do celów myśliwskich. Stalowa lub mosiężna obudowa zapewnia jej stabilność i trwałość, a uniwersalność jej zastosowania czyni ją popularnym wyborem wśród myśliwych. Breneka wykazuje się wysoką skutecznością przy minimalnym hałasie oraz mniejszym oporze powietrza, co sprawia, że doskonale nadaje się do precyzyjnych strzałów na większe odległości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj breneka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- budka
1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.
- bytować
o zwierzynie żyjącej w łowisku.
- biegi
nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.
- bekas dubelt
inaczej dubelt.
- baskila
metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.
- baza paszowa
żer dostępny dla zwierzyny w danym łowisku.
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
- bierczy, bierczy, chwatny
chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.
- badyle
1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.