Definicja hasła: breneka
- breneka
potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej
Breneka to rodzaj naboju i pocisku kulowego, przeznaczony do użycia w broni śrutowej. Charakteryzuje się metalową obudową zawierającą proch strzelniczy i pocisk wykonany ze stali lub ołowiu. Breneka jest powszechnie wykorzystywana podczas polowań, szczególnie na duże zwierzęta takie jak dziki czy jelenie. Dzięki mniejszemu oporowi powietrza w porównaniu z innymi rodzajami naboi, breneka umożliwia trafienie celu na większe odległości. Ponadto, jest również mniej hałaśliwa niż inne typy amunicji, co pozwala myśliwym uniknąć spłoszenia zwierzyny.
Dzięki specjalnemu projektowi, breneka okazuje się niezwykle skuteczna przy strzelaniu do dużych zwierząt i może być stosowana w różnych rozmiarach do celów myśliwskich. Stalowa lub mosiężna obudowa zapewnia jej stabilność i trwałość, a uniwersalność jej zastosowania czyni ją popularnym wyborem wśród myśliwych. Breneka wykazuje się wysoką skutecznością przy minimalnym hałasie oraz mniejszym oporze powietrza, co sprawia, że doskonale nadaje się do precyzyjnych strzałów na większe odległości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj breneka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
- bij!
rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, aby zaatakował zwierzynę.
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
- baza hodowlana
pogłowie zwierzyny konieczne do prowadzenia hodowli danego gatunku w łowisku.
- barłóg
legowisko dzika lub niedźwiedzia.
- bełt
krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.
- buszówka
inaczej buszowanie.
- białoczółka
inaczej gęś białoczelna.
- baka
inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.