Definicja hasła: breneka
- breneka
potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej
Breneka to rodzaj naboju i pocisku kulowego, przeznaczony do użycia w broni śrutowej. Charakteryzuje się metalową obudową zawierającą proch strzelniczy i pocisk wykonany ze stali lub ołowiu. Breneka jest powszechnie wykorzystywana podczas polowań, szczególnie na duże zwierzęta takie jak dziki czy jelenie. Dzięki mniejszemu oporowi powietrza w porównaniu z innymi rodzajami naboi, breneka umożliwia trafienie celu na większe odległości. Ponadto, jest również mniej hałaśliwa niż inne typy amunicji, co pozwala myśliwym uniknąć spłoszenia zwierzyny.
Dzięki specjalnemu projektowi, breneka okazuje się niezwykle skuteczna przy strzelaniu do dużych zwierząt i może być stosowana w różnych rozmiarach do celów myśliwskich. Stalowa lub mosiężna obudowa zapewnia jej stabilność i trwałość, a uniwersalność jej zastosowania czyni ją popularnym wyborem wśród myśliwych. Breneka wykazuje się wysoką skutecznością przy minimalnym hałasie oraz mniejszym oporze powietrza, co sprawia, że doskonale nadaje się do precyzyjnych strzałów na większe odległości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj breneka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- buszówka
inaczej buszowanie.
- bębnienie
zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.
- baran, baran, tryk
dorosły samiec muflona.
- biegi
nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).
- biomasa
masa jaką posiada organizm łub grupa organizmów żywych (np. populacja).
- bażantarnik
wykwalifikowany pracownik prowadzący hodowlę w bażantarni
- baka
inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.