Definicja hasła: breneka
- breneka
potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej
Breneka to rodzaj naboju i pocisku kulowego, przeznaczony do użycia w broni śrutowej. Charakteryzuje się metalową obudową zawierającą proch strzelniczy i pocisk wykonany ze stali lub ołowiu. Breneka jest powszechnie wykorzystywana podczas polowań, szczególnie na duże zwierzęta takie jak dziki czy jelenie. Dzięki mniejszemu oporowi powietrza w porównaniu z innymi rodzajami naboi, breneka umożliwia trafienie celu na większe odległości. Ponadto, jest również mniej hałaśliwa niż inne typy amunicji, co pozwala myśliwym uniknąć spłoszenia zwierzyny.
Dzięki specjalnemu projektowi, breneka okazuje się niezwykle skuteczna przy strzelaniu do dużych zwierząt i może być stosowana w różnych rozmiarach do celów myśliwskich. Stalowa lub mosiężna obudowa zapewnia jej stabilność i trwałość, a uniwersalność jej zastosowania czyni ją popularnym wyborem wśród myśliwych. Breneka wykazuje się wysoką skutecznością przy minimalnym hałasie oraz mniejszym oporze powietrza, co sprawia, że doskonale nadaje się do precyzyjnych strzałów na większe odległości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj breneka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- brodzące, brodzące (Ciconiformes)
rząd obejmujący ponad 100 gatunków. Do brodzących z ptaków łownych należy czapla siwa.
- brożek
niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
- byk
dojrzały samiec żubra, łosia, jelenia i daniela.
- bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski (Phasianus colchicus L.)
ptak łowny z rodziny bażan- towatych, z rzędu kuraków. Pochodzi głównie z zachodniej i środkowej Azji, do Polski sprowadzony w XVIII w. Samieć jest barwnie upierzony o metalicznym połysku (...)
- bekasy
nazwa kilku gatunków ptaków łownych z rodziny brodźców. W Polsce występują: bekasik, dubelt i kszyk. Do b. niektórzy zaliczają też słonkę, należącą do tej samej rodziny.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- bielenie
zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny.
- bróg
ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.