Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: breneka

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej

Breneka to rodzaj naboju i pocisku kulowego, przeznaczony do użycia w broni śrutowej. Charakteryzuje się metalową obudową zawierającą proch strzelniczy i pocisk wykonany ze stali lub ołowiu. Breneka jest powszechnie wykorzystywana podczas polowań, szczególnie na duże zwierzęta takie jak dziki czy jelenie. Dzięki mniejszemu oporowi powietrza w porównaniu z innymi rodzajami naboi, breneka umożliwia trafienie celu na większe odległości. Ponadto, jest również mniej hałaśliwa niż inne typy amunicji, co pozwala myśliwym uniknąć spłoszenia zwierzyny.

Dzięki specjalnemu projektowi, breneka okazuje się niezwykle skuteczna przy strzelaniu do dużych zwierząt i może być stosowana w różnych rozmiarach do celów myśliwskich. Stalowa lub mosiężna obudowa zapewnia jej stabilność i trwałość, a uniwersalność jej zastosowania czyni ją popularnym wyborem wśród myśliwych. Breneka wykazuje się wysoką skutecznością przy minimalnym hałasie oraz mniejszym oporze powietrza, co sprawia, że doskonale nadaje się do precyzyjnych strzałów na większe odległości.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj breneka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

borówka

przeważnie drewniana trąbka myśliwska.

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej

byk stadny

jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.

bałuchy

oczy zająca (trzeszcze)

bekas kszyk

inaczej kszyk.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

basista

jeleń wyróżniający się basowym głosem.

biomasa

masa jaką posiada organizm łub grupa organizmów żywych (np. populacja).

baranek

inaczej kszyk.

berto

drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.