Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bigle

bigle

angielska rasa psów gończych.

Bigle to średniej wielkości rasa psów gończych pochodząca z Anglii, wyhodowana w XVIII wieku. Charakterystycznymi cechami tej rasy są długie, gęste futro, szerokie uszy oraz proporcjonalna budowa ciała z długimi, prostymi nogami i krótkim tułowiem. Bigle znane są ze swojej inteligencji, łatwości w tresurze oraz posłuszeństwa. Są aktywne i energiczne, wymagając regularnych ćwiczeń i ruchu.

Ze względu na swoje umiejętności polowania na ptaki i inne zwierzęta, bigle cieszą się popularnością wśród myśliwych. Jednakże, dzięki swojemu przywiązaniu do właściciela oraz przyjaznemu usposobieniu wobec innych psów i ludzi, mogą także pełnić rolę doskonałych towarzyszy domowych. Bigle lubią być blisko swojego właściciela i często przejawiają potrzebę sprawiania mu radości.

Ich zdolność szybkiego uczenia się nowych umiejętności sprawia, że bigle są również cenione jako psi towarzysze dla całej rodziny. Wymagają dużo uwagi i czasu spędzonego ze swoim opiekunem, a także okazji do nauki nowych rzeczy. Dlatego też, choć są idealnymi psami do polowania, mogą równie dobrze spełniać się jako oddani towarzysze życia codziennego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bigle w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

baranek

inaczej kszyk.

barwa

dawna nazwa farby zwierciny.

bierczy, bierczy, chwatny

chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.

bałuchy

oczy zająca (trzeszcze)

bobrowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.

bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)

ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)

brek

typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.

broda

1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.

bojownik batalion

inaczej batalion.

bażant kolchijski, bażant kolchijski, obrożny

bażant zwyczajny posiadający białą obrożę na szyi.