Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bigle

bigle

angielska rasa psów gończych.

Bigle to średniej wielkości rasa psów gończych pochodząca z Anglii, wyhodowana w XVIII wieku. Charakterystycznymi cechami tej rasy są długie, gęste futro, szerokie uszy oraz proporcjonalna budowa ciała z długimi, prostymi nogami i krótkim tułowiem. Bigle znane są ze swojej inteligencji, łatwości w tresurze oraz posłuszeństwa. Są aktywne i energiczne, wymagając regularnych ćwiczeń i ruchu.

Ze względu na swoje umiejętności polowania na ptaki i inne zwierzęta, bigle cieszą się popularnością wśród myśliwych. Jednakże, dzięki swojemu przywiązaniu do właściciela oraz przyjaznemu usposobieniu wobec innych psów i ludzi, mogą także pełnić rolę doskonałych towarzyszy domowych. Bigle lubią być blisko swojego właściciela i często przejawiają potrzebę sprawiania mu radości.

Ich zdolność szybkiego uczenia się nowych umiejętności sprawia, że bigle są również cenione jako psi towarzysze dla całej rodziny. Wymagają dużo uwagi i czasu spędzonego ze swoim opiekunem, a także okazji do nauki nowych rzeczy. Dlatego też, choć są idealnymi psami do polowania, mogą równie dobrze spełniać się jako oddani towarzysze życia codziennego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bigle w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bobrowanie

szukanie przez psa zmierzymy w zaroślach wodnych.

bigle

angielska rasa psów gończych.

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

bezpieczeństwo na polowaniu

środki ostrożności, które należy I przestrzegać podczas polowania. Trzeba pamiętać, że broń na polowanie i z polowania przenosimy rozładowaną w futerale. Broń ładujemy po zajęciu (...)

bałabanówka

nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)

brek

typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.

baka

inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)

bytować

o zwierzynie żyjącej w łowisku.

bałykowanie

czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.