Definicja hasła: borówka
- borówka
przeważnie drewniana trąbka myśliwska.
Borówka to tradycyjna, przeważnie drewniana trąbka myśliwska używana do wzywania zwierzyny lub komunikacji między myśliwymi. Jest to jeden z najstarszych narzędzi łowieckich, które wykorzystywane jest od starożytnych czasów. Składa się z długiej, wąskiej rurki, wykonanej z drewna lub metalu, posiadającej otwory na obu końcach do wydawania dźwięków. Dźwięki generowane są poprzez wprowadzanie powietrza do rurki przez usta myśliwego.
Borówka cieszy się dużą popularnością wśród myśliwych ze względu na jej wszechstronne zastosowanie. Może być wykorzystywana do werbowania zwierzyny lub innych myśliwych, do sygnalizowania pozycji czy ostrzegania przed niebezpieczeństwem. Ponadto może służyć do oznaczania terytoriów łowieckich oraz po prostu jako instrument muzyczny. Borówki są powszechnie dostępne w sklepach oferujących wyposażenie myśliwskie oraz online, występują w różnych rozmiarach i materiałach. Istnieje także możliwość wykonania borówki samodzielnie, wymagając odpowiednich umiejętności i narzędzi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj borówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- brzemienna
jedynie o niedźwiedzicy noszącej płód.
- bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski (Phasianus colchicus L.)
ptak łowny z rodziny bażan- towatych, z rzędu kuraków. Pochodzi głównie z zachodniej i środkowej Azji, do Polski sprowadzony w XVIII w. Samieć jest barwnie upierzony o metalicznym połysku (...)
- broń odtylcowa
broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)
- bukiew
nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.
- bałamut
pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.
- bekas dubelt
inaczej dubelt.
- biotop
środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
- buchtowanie
rycie gleby przez dziki w poszukiwaniu pożywienia.
- bełt
krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.