Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: borówka

borówka

przeważnie drewniana trąbka myśliwska.

Borówka to tradycyjna, przeważnie drewniana trąbka myśliwska używana do wzywania zwierzyny lub komunikacji między myśliwymi. Jest to jeden z najstarszych narzędzi łowieckich, które wykorzystywane jest od starożytnych czasów. Składa się z długiej, wąskiej rurki, wykonanej z drewna lub metalu, posiadającej otwory na obu końcach do wydawania dźwięków. Dźwięki generowane są poprzez wprowadzanie powietrza do rurki przez usta myśliwego.

Borówka cieszy się dużą popularnością wśród myśliwych ze względu na jej wszechstronne zastosowanie. Może być wykorzystywana do werbowania zwierzyny lub innych myśliwych, do sygnalizowania pozycji czy ostrzegania przed niebezpieczeństwem. Ponadto może służyć do oznaczania terytoriów łowieckich oraz po prostu jako instrument muzyczny. Borówki są powszechnie dostępne w sklepach oferujących wyposażenie myśliwskie oraz online, występują w różnych rozmiarach i materiałach. Istnieje także możliwość wykonania borówki samodzielnie, wymagając odpowiednich umiejętności i narzędzi.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj borówka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bielak

inaczej zając bielak.

bażantarnia

zamknięty teren przeznaczony do sztucznej hodowli bażantów. W b. znajdują się woliery na ok. 50 bażantów, woliery rodzinne na 1 koguta i 5-8 kur, wylęgarnia, i wychowalnia. Masowy wyląg (...)

bieleć

o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).

bębnienie

zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.

bek

1) głos byka daniela w okresie bekowiska;
2) inaczej beczenie.

bałuchy

oczy zająca (trzeszcze)

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej

bić

1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).