Definicja hasła: basista
- basista
jeleń wyróżniający się basowym głosem.
Basista to jeden z najbardziej charakterystycznych gatunków jeleni występujących w Europie. Jego nazwa pochodzi od charakterystycznego basowego głosu, którym wydaje dźwięki podczas rutynowych porannych i wieczornych godzin. Basista jest zwykle średniej wielkości, osiągając długość od 1,2 do 1,5 metra i wagę od 80 do 120 kilogramów.
Ma czarne futro z białymi plamami na szyi i brzuchu oraz białymi paskami na grzbiecie. Basista jest aktywny głównie w porze nocnej, a jego dieta składa się głównie z trawy, liści i korzeni. Zimą jelenie te przechodzą na dietę składającą się z gałązek i igliwia.
Basista może być łowiony przez myśliwych, ale tylko w określonych porach roku. Jest to ważny gatunek dla ekosystemu, ponieważ jego obecność pomaga utrzymać równowagę biologiczną poprzez kontrolowanie populacji innych gatunków roślin i zwierząt.
Basista jest również ważnym elementem kultury ludowej w Europie. Jego piękne futro i charakterystyczny głos są czasami uwieczniane w literaturze, sztuce i muzyce. Jest także symbolem siły i mocy, a także symbolizuje dostatek i bogactwo.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj basista w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
- badyle
1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.
- bażant kolchijski, bażant kolchijski, obrożny
bażant zwyczajny posiadający białą obrożę na szyi.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- bokobrody
kępy sierści na policzkach rysia.
- bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)
gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)
- bałabanówka
nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.