Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: buchtowisko

buchtowisko, buchtowisko, buchta

miejsce zryte przez dziki szukąjące pożywienia.

Buchtowisko to miejsce, w którym dziki szukają pożywienia przez kopczenie ziemi. Zazwyczaj ma ono postać niewielkiej, okrągłej lub owalnej zagłębionej w ziemi, którą wykopały dziki. Buchtowiska są często widoczne na polach i łąkach, gdzie dziki poszukują pożywienia. Dzikie zwierzęta kopcą buchtowiska, aby znaleźć owady, larwy i inne małe stworzenia, które mogą stanowić ich pokarm.

Buchtowiska są również wykorzystywane przez inne zwierzęta do polowania. Niektóre gatunki ptaków drapieżnych, takie jak kruki i wrony, czasami korzystają z buchtowisk do polowania na małe stworzenia. Sarny i jelenie również wykorzystują buchtowiska do polowania na owady i inne małe stworzenia.

Pod względem ekosystemowym buchtowiska pełnią istotną rolę. Stanowią naturalne środowisko dla małych stworzeń, jak owady i larwy, oraz służą jako źródło pożywienia dla większych zwierząt, takich jak ptaki i inne dzikie zwierzęta. Dzięki temu pełnią ważną funkcję w utrzymaniu równowagi między gatunkami w ekosystemie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj buchtowisko w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bezkurkówka

nowoczesna strzelba myśliwska o kurkach wewnętrznych.

basista

jeleń wyróżniający się basowym głosem.

brew, brew, korale, róża

u niektórych ptaków (np. głuszec, cietrzew) czerwona narośl nad okiem w kształcie półksiężyca.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

baka

inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)

bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)
(...)

bydlarz

pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).

bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)

szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.