Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: buchtowisko

buchtowisko, buchtowisko, buchta

miejsce zryte przez dziki szukąjące pożywienia.

Buchtowisko to miejsce, w którym dziki szukają pożywienia przez kopczenie ziemi. Zazwyczaj ma ono postać niewielkiej, okrągłej lub owalnej zagłębionej w ziemi, którą wykopały dziki. Buchtowiska są często widoczne na polach i łąkach, gdzie dziki poszukują pożywienia. Dzikie zwierzęta kopcą buchtowiska, aby znaleźć owady, larwy i inne małe stworzenia, które mogą stanowić ich pokarm.

Buchtowiska są również wykorzystywane przez inne zwierzęta do polowania. Niektóre gatunki ptaków drapieżnych, takie jak kruki i wrony, czasami korzystają z buchtowisk do polowania na małe stworzenia. Sarny i jelenie również wykorzystują buchtowiska do polowania na owady i inne małe stworzenia.

Pod względem ekosystemowym buchtowiska pełnią istotną rolę. Stanowią naturalne środowisko dla małych stworzeń, jak owady i larwy, oraz służą jako źródło pożywienia dla większych zwierząt, takich jak ptaki i inne dzikie zwierzęta. Dzięki temu pełnią ważną funkcję w utrzymaniu równowagi między gatunkami w ekosystemie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj buchtowisko w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bażantarnik

wykwalifikowany pracownik prowadzący hodowlę w bażantarni

brok

dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.

berto

drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.

brzemienna

jedynie o niedźwiedzicy noszącej płód.

buszówka

inaczej buszowanie.

bekasy

nazwa kilku gatunków ptaków łownych z rodziny brodźców. W Polsce występują: bekasik, dubelt i kszyk. Do b. niektórzy zaliczają też słonkę, należącą do tej samej rodziny.

bobrowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

baran, baran, tryk

dorosły samiec muflona.

bielenie

zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny.