Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: biała broń

biała broń

broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż

Biała broń to rodzaj broni, który służy do walki wręcz i nie wymaga użycia prochu ani ładunku wybuchowego. Współcześnie stosowana głównie w łowiectwie, obejmuje różne rodzaje broni przeznaczone do polowania na zwierzęta. Do najpopularniejszych form białej broni należą miecze, szable, bagnety oraz noże. Miecze zazwyczaj wykorzystywane są do polowań na większe zwierzęta, takie jak dziki czy jelenie, podczas gdy szable częściej stosowane są przy polowaniu na mniejsze zwierzęta, na przykład lisy lub dzikie króliki. Bagnety używane są do polowań na ptaki lub inne małe zwierzęta. Noże z kolei są przydatne w polowaniach na drobne zwierzęta, takie jak myszy lub nornice.

W kontekście współczesnego łowiectwa również kordelas i nóż stanowią formy białej broni. Kordelas jest rodzajem broni palnej, która znajduje zastosowanie w polowaniach na duże zwierzęta, takie jak dziki czy jelenie. Natomiast noże są często używane do polowań na drobne zwierzęta.

Biała broń spełnia rolę istotnego narzędzia dla myśliwych oraz osób zajmujących się ochroną przyrody. Jej wykorzystanie wymaga odpowiedniej wprawy oraz znajomości regulacji dotyczących polowań, zapewniając jednocześnie skuteczną i humanitarną metodę pozyskiwania mięsa oraz innych dóbr naturalnych z otoczenia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj biała broń w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

berto

drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.

baran, baran, tryk

dorosły samiec muflona.

bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)

szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.

byk stadny

jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.

błotniaki, błotniaki (Circus)

rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.

bąblowica

choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.

baza hodowlana

pogłowie zwierzyny konieczne do prowadzenia hodowli danego gatunku w łowisku.

babrzysko, babrzysko, brochowisko

błotniste miejsce, najczęściej w lesie, w którym chętnie tarzają się jelenie lub dziki.

buchta

inaczej buchtowisko.

bębnienie

zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.