Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bytować

bytować

o zwierzynie żyjącej w łowisku.

Bytować to termin stosowany w kontekście łowiectwa, oznaczający stałą obecność i przebywanie zwierzyny w danym łowisku. Pojęcie to jest istotne z punktu widzenia monitorowania populacji zwierząt oraz planowania polowań. Dotyczy różnych gatunków zwierząt, takich jak ptaki, dzikie zwierzęta i ryby. Wyraża także jakość i liczebność populacji, co pozwala myśliwym dokonywać ocen warunków w łowisku. Termin "bytować" jest używany do opisu trwałego zamieszkiwania danego terenu przez konkretny gatunek zwierzyny, co stanowi istotną informację zarówno dla ochrony przyrody, jak i dla praktyk polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bytować w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

budan

inaczej kureń.

badyle

1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.

bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)

ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)

bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)

gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)

berdanka

przerobiony do użytku myśliwskiego karabin wojskowy systemu Berdana.

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski (Phasianus colchicus L.)

ptak łowny z rodziny bażan- towatych, z rzędu kuraków. Pochodzi głównie z zachodniej i środkowej Azji, do Polski sprowadzony w XVIII w. Samieć jest barwnie upierzony o metalicznym połysku (...)

bury

gwarowe określenie wilka.

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).