Definicja hasła: buszowanie
- buszowanie, buszowanie, buszówka
o psie myśliwskim: przeszukiwanie trzcin i zarośli w pogoni za ptactwem lub zwierzyną.
Buszowanie to umiejętność charakterystyczna dla psów myśliwskich, polegająca na przeszukiwaniu trzcin i zarośli w poszukiwaniu ptactwa lub zwierzyny. Jest to kluczowy element szkolenia psa myśliwskiego, wymagający od niego dużej wytrzymałości fizycznej i psychicznej. Podczas buszowania pies musi skupić się na przeszukiwaniu dużych obszarów, aby znaleźć swoją ofiarę. Wymaga to od niego również rozpoznania różnych zapachów i dźwięków, co umożliwia skuteczne śledzenie zwierzyny. Wyszkolenie psa do buszowania obejmuje naukę różnych technik przeszukiwania terenu oraz koncentrację na rozpoznawaniu znaków obecności zwierząt łownych. Psychology osiągające biegłość w tej umiejętności stają się skutecznymi pomocnikami podczas polowań, ale wymaga to po nich cierpliwości oraz zdolności koncentracji podczas poszukiwań.
Buszowanie jest ważnym aspektem polowania z udziałem psów myśliwskich, ponieważ umożliwia im odnalezienie oraz zlokalizowanie zwierzyny w trudno dostępnych terenach takich jak gęste zarośla czy trzciny. To także możliwość wykorzystania naturalnych predyspozycji psa myśliwskiego do znalezienia ofiary, zarówno poprzez tropienie zapachów jak i obserwację terenu w poszukiwaniu ruchu lub innych oznak obecności zwierząt łownych. Wszystkie te aspekty sprawiają, że umiejętność buszowania jest kluczowym elementem szkolenia i ugruntowanej współpracy między psem a myśliwym. Dzięki temu psie myśliwskie stają się nieocenionymi partnerami dla myśliwego podczas polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj buszowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- Białowieska Puszcza
największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, (...)
- bierczy, bierczy, chwatny
chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.
- bębenek
wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
- biała broń
broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż
- biel
białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.
- batalion, bojownik, batalion, bojownik (Philoma- chus pugnax L.)
ptak łowny z rodziny brodźców, rzędu siewkowatych. Długość samca 30-33 cm, samicy 24- 27 cm, rozpiętość skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Ma dość wysokie nogi, prosty (...)
- bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)
ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)
- bojownik batalion
inaczej batalion.