Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: buszowanie

buszowanie, buszowanie, buszówka

o psie myśliwskim: przeszukiwanie trzcin i zarośli w pogoni za ptactwem lub zwierzyną.

Buszowanie to umiejętność charakterystyczna dla psów myśliwskich, polegająca na przeszukiwaniu trzcin i zarośli w poszukiwaniu ptactwa lub zwierzyny. Jest to kluczowy element szkolenia psa myśliwskiego, wymagający od niego dużej wytrzymałości fizycznej i psychicznej. Podczas buszowania pies musi skupić się na przeszukiwaniu dużych obszarów, aby znaleźć swoją ofiarę. Wymaga to od niego również rozpoznania różnych zapachów i dźwięków, co umożliwia skuteczne śledzenie zwierzyny. Wyszkolenie psa do buszowania obejmuje naukę różnych technik przeszukiwania terenu oraz koncentrację na rozpoznawaniu znaków obecności zwierząt łownych. Psychology osiągające biegłość w tej umiejętności stają się skutecznymi pomocnikami podczas polowań, ale wymaga to po nich cierpliwości oraz zdolności koncentracji podczas poszukiwań.

Buszowanie jest ważnym aspektem polowania z udziałem psów myśliwskich, ponieważ umożliwia im odnalezienie oraz zlokalizowanie zwierzyny w trudno dostępnych terenach takich jak gęste zarośla czy trzciny. To także możliwość wykorzystania naturalnych predyspozycji psa myśliwskiego do znalezienia ofiary, zarówno poprzez tropienie zapachów jak i obserwację terenu w poszukiwaniu ruchu lub innych oznak obecności zwierząt łownych. Wszystkie te aspekty sprawiają, że umiejętność buszowania jest kluczowym elementem szkolenia i ugruntowanej współpracy między psem a myśliwym. Dzięki temu psie myśliwskie stają się nieocenionymi partnerami dla myśliwego podczas polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj buszowanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

bujanie

fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).

buszowanie, buszowanie, buszówka

o psie myśliwskim: przeszukiwanie trzcin i zarośli w pogoni za ptactwem lub zwierzyną.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.

bażantarnik

wykwalifikowany pracownik prowadzący hodowlę w bażantarni

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.

bić

1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.

broń myśliwska

broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)

brok

dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.