Definicja hasła: baranek
- baranek
inaczej kszyk.
Baranek (kszyk) - ptak z rodziny brodźców, o charakterystycznym wyglądzie. Jest nieco większy od szpaka, ma długi, szpiczasty dziób, skrajne sterówki rudoszare, brunatno pręgowane, a brzuch biały. Podczas lotu tokowego samce wydają dźwięk podobny do beczenia barana, stąd pochodzi jego nazwa "baranek". Dorosłe osobniki osiągają długość ciała 27-29 cm, a rozpiętość skrzydeł 42,5-43,5 cm (samice są nieco mniejsze). Zamieszkuje bagna i podmokłe łąki.
Baranek poluje głównie na dżdżownice, drobne mięczaki, owady i nasiona. Przylatuje do Polski w marcu i kwietniu oraz odlatuje w sierpniu i wrześniu. Samica składa 4-5 jaj w naziemnym gnieździe i wysiaduje je przez 19-21 dni. Pisklęta są zagniazdownikami i potrafią latać już po 19 dniach od urodzenia. Baranek jest ptakiem łownym cenionym ze względu na trudność w upolowaniu.
Jest to ceniony ptak łowny o trudnym do wykonania strzale. Jego głos oraz wyjątkowy wygląd sprawiają, że jest często spotykanym ptakiem w Polsce.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj baranek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bażantarnia
zamknięty teren przeznaczony do sztucznej hodowli bażantów. W b. znajdują się woliery na ok. 50 bażantów, woliery rodzinne na 1 koguta i 5-8 kur, wylęgarnia, i wychowalnia. Masowy wyląg (...)
- bałwan, bałwan, cień
wypchany cietrzew lub zrobiona z tektury jego makieta osadzona na żerdce - bałwanicy. B. umieszczony w koronie drzew (przeważnie brzóz) ma przywabiać cietrzewie.
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
- butelka
postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.
- badyle
1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.
- biomasa
masa jaką posiada organizm łub grupa organizmów żywych (np. populacja).
- bydlarz
pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- bezoar, bezoar, Izy jelenia
oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.