Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: byk stadny

byk stadny

jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.

Byk stadny to samiec jelenia w okresie rykowiska, który władają chmarą, czyli grupą samic. W tym czasie byki rywalizują między sobą o przywództwo i prawo do zapładniania samic. Byki stadne charakteryzują się tym, że są zazwyczaj starsze i silniejsze od innych samców w stadzie. Ich ryki są głośniejsze i bardziej donośne, co ma na celu przyciągnięcie samic oraz odstraszanie innych samców.

Byki stadne mają tendencję do tworzenia dużych grup zwanych stadami, które mogą liczyć nawet kilkaset osobników. Te grupy mogą podróżować przez duże obszary leśne podczas okresu godowego. Byki stadne wykorzystują swoją siłę i agresję, a także donośne ryki, aby utrzymać dominację nad innymi samcami oraz zapewnić sobie dostęp do samic.

W hierarchii stada byków stadnych zazwyczaj te najbardziej silne zajmują pozycje przywódcze. Obecność byków stadnych jest istotna dla ekosystemu łowieckiego, ponieważ ich udział może wpływać pozytywnie na populację jeleni. Może to mieć wpływ na zdrowie populacji poprzez ograniczenie liczby młodych samców oraz poprawę genetyczną poprzez sezonowe kojarzenie się z najsilniejszymi samicami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj byk stadny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bruzda

1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.

bałuchy

oczy zająca (trzeszcze)

berło

drążek na który sadza się ptaka łowczego,

broń odtylcowa

broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)

biegasowy

określenie myśliwego, poruszającego się pieszo podczas polowania z psami gończymi.

bytować

o zwierzynie żyjącej w łowisku.

bekowisko

okres godowy danieli, przypadający na przełom października i listopada (zob. daniel).

bokobrody

kępy sierści na policzkach rysia.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej