Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bekasy

bekasy

nazwa kilku gatunków ptaków łownych z rodziny brodźców. W Polsce występują: bekasik, dubelt i kszyk. Do b. niektórzy zaliczają też słonkę, należącą do tej samej rodziny.

Bekasy to grupa ptaków łownych z rodziny brodźców, które obejmuje trzy gatunki występujące w Polsce: bekasika, dubelta i kszyka. Charakteryzują się małym rozmiarem, osiągając długość od 25 do 30 cm, oraz ciemnym ubarwieniem z białymi plamami na skrzydłach i ogonie. Ptaki te posiadają długie, szpiczaste dzioby i silne nogi. Ich dieta składa się głównie z owadów, ale także spożywają inne małe zwierzęta jak żaby i ryby. Bekasy są aktywne w ciągu dnia, a ich polowanie jest widoczne zwłaszcza w porze wieczornej, preferując niskie drzewa lub trawę jako punkt wyjścia do zdobywania pożywienia.

Ze względu na łatwość polowania bekasy cieszą się popularnością wśród myśliwych, stanowią także obiekt hodowli jako ptaki ozdobne. Jest to jednak gatunek chroniony przez prawo łowieckie, co wymaga respektowania okresów ochronnych i ostrożności podczas polowania. Niektórzy klasyfikują również słonkę do grupy bekasów ze względu na jej przynależność do tej samej rodziny brodźców.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bekasy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

badyle

1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.

bruceloza

inaczej choroba Banga.

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

bielactwo

inaczej albinizm.

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.

buchta

inaczej buchtowisko.

biel

białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.

biotop

środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.

byk

dojrzały samiec żubra, łosia, jelenia i daniela.

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.