Definicja hasła: buszówka
- buszówka
inaczej buszowanie.
Buszówka (inne określenie: buszowanie) - technika polowania wykorzystująca psa myśliwskiego, polegająca na przeszukiwaniu trzcin i zarośli w poszukiwaniu ptactwa lub zwierzyny. Jest to jedna z najstarszych technik polowania, która jest stosowana od wielu lat. Pies myśliwski jest szkolony do buszowania, aby mógł skutecznie szukać zwierzyny. Przeszukuje on trzciny i zarośla, aby wypatrzeć ptaki lub inne zwierzęta. Gdy pies wypatrzy ofiarę, daje sygnał myśliwemu, który może wtedy oddać strzał. Buszówka jest bardzo skuteczną metodą polowania, ponieważ pies może przeszukiwać duże obszary trudno dostępnych terenów i wypatrywać ofiary. Jest to również bezpieczniejsza metoda polowania niż inne, ponieważ pies może ostrzec myśliwego o niebezpieczeństwie lub obecności dzikich zwierząt. Buszówka jest bardzo popularną techniką polowania i stosowana od wielu lat. Pies myśliwski jest szkolony do przeszukiwania trudno dostępnych terenów i wypatrywania ofiar. Jest to skuteczna i bezpieczna metoda polowania, która polega na przeszukiwaniu trzcin i zarośli w poszukiwaniu ptactwa lub zwierzy.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj buszówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
- broda
1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.
- butelka
postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.
- Białowieska Puszcza
największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, (...)
- buchtowisko, buchtowisko, buchta
miejsce zryte przez dziki szukąjące pożywienia.
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
- bróg
ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.
- breneka
potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej