Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: broda

broda

1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.

Broda jest elementem anatomicznym wielu gatunków zwierząt, w tym głuszca, łosia, kozicy i jelenia. W przypadku głuszca składa się z pęku piór na szyi. Jest to charakterystyczny element wyglądu tego ptaka, umożliwiający jego odróżnienie od innych gatunków. Broda głuszca może być biała lub szarobrązowa i składa się z kilku długich piór. U łosia broda składa się z kępy włosów pod dolną szczęką, będąc charakterystycznym elementem wyglądu tej zwierzyny. Może być czarna lub brązowa i składa się z kilku długich włosów. Kozica również posiada brodę, która manifestuje się jako kępa włosów na grzbiecie. Elemen ten umożliwia jej odróżnienie od innych gatunków i może być czarna lub brązowa, złożona z kilku długich włosów. Natomiast u jelenia broda stanowi zwisającą część grzywy, charakteryzując go spośród innych gatunków zwierzyny łownej. Może przybierać białe lub szarobrązowe zabarwienie i zawierać kilka długich piór lub włosów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj broda w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bulgot

jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.

bączek

inaczej antabka.

basior

dorosły samiec wilka.

bobrowanie

szukanie przez psa zmierzymy w zaroślach wodnych.

bierczy, bierczy, chwatny

chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.

bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)

gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)

baka

inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)

bukiet

gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.

bruceloza

inaczej choroba Banga.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.