Definicja hasła: broda
- broda
1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.
Broda jest elementem anatomicznym wielu gatunków zwierząt, w tym głuszca, łosia, kozicy i jelenia. W przypadku głuszca składa się z pęku piór na szyi. Jest to charakterystyczny element wyglądu tego ptaka, umożliwiający jego odróżnienie od innych gatunków. Broda głuszca może być biała lub szarobrązowa i składa się z kilku długich piór. U łosia broda składa się z kępy włosów pod dolną szczęką, będąc charakterystycznym elementem wyglądu tej zwierzyny. Może być czarna lub brązowa i składa się z kilku długich włosów. Kozica również posiada brodę, która manifestuje się jako kępa włosów na grzbiecie. Elemen ten umożliwia jej odróżnienie od innych gatunków i może być czarna lub brązowa, złożona z kilku długich włosów. Natomiast u jelenia broda stanowi zwisającą część grzywy, charakteryzując go spośród innych gatunków zwierzyny łownej. Może przybierać białe lub szarobrązowe zabarwienie i zawierać kilka długich piór lub włosów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj broda w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)
szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.
- Białowieska Puszcza
największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, (...)
- bażant kaukaski
inaczej bażant zwyczajny.
- bobki
odchody łosia, jelenia, daniela, muflona, sarny, zająca i królika.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- bałuchy
oczy zająca (trzeszcze)
- bróg
ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.
- bałwanica
żerdka, na której umieszcza się bałwana.