Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: broda

broda

1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.

Broda jest elementem anatomicznym wielu gatunków zwierząt, w tym głuszca, łosia, kozicy i jelenia. W przypadku głuszca składa się z pęku piór na szyi. Jest to charakterystyczny element wyglądu tego ptaka, umożliwiający jego odróżnienie od innych gatunków. Broda głuszca może być biała lub szarobrązowa i składa się z kilku długich piór. U łosia broda składa się z kępy włosów pod dolną szczęką, będąc charakterystycznym elementem wyglądu tej zwierzyny. Może być czarna lub brązowa i składa się z kilku długich włosów. Kozica również posiada brodę, która manifestuje się jako kępa włosów na grzbiecie. Elemen ten umożliwia jej odróżnienie od innych gatunków i może być czarna lub brązowa, złożona z kilku długich włosów. Natomiast u jelenia broda stanowi zwisającą część grzywy, charakteryzując go spośród innych gatunków zwierzyny łownej. Może przybierać białe lub szarobrązowe zabarwienie i zawierać kilka długich piór lub włosów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj broda w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

brok

dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.

bij!

rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, aby zaatakował zwierzynę.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

berto

drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.

baran, baran, tryk

dorosły samiec muflona.

bukiet

gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.

buszówka

inaczej buszowanie.

błotniaki, błotniaki (Circus)

rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.

budowisko

inaczej gawra.

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).