Definicja hasła: badylarz
- badylarz
byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.
Badylarz to byk łosia lub daniela, charakteryzujący się porożem o odnogach podobnych do jeleniego. Poroże składa się z dwóch głównych części: rogów i odnóg, przy czym rogi są zazwyczaj dłuższe i grubsze niż u jelenia, a odnogi krótsze i cieńsze. Zwierzę to jest rzadko spotykane w Europie, lecz można je znaleźć w niektórych rejonach Rosji i na Syberii. Badylarze są mniejsze od łosi i danieli, choć osiągają masę do 300 kg. Ich sierść jest ciemniejsza niż u innych gatunków łosi i danieli, a poroże charakteryzuje się większą skomplikowanością oraz ilością odnóg. Polowanie na badylarza jest trudne z uwagi na ich rzadkość i trudno dostępne siedliska. Dodatkowo zwierzęta te są chronione przez prawo, co wymaga uzyskania specjalnego pozwolenia na polowanie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj badylarz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bezpiecznik
mechanizm zabezpieczający broń przed przypadkowym strzałem w niepożądanym momencie.
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
- biała broń
broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż
- bębenek
wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.
- bukiet
gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.
- bałwan, bałwan, cień
wypchany cietrzew lub zrobiona z tektury jego makieta osadzona na żerdce - bałwanicy. B. umieszczony w koronie drzew (przeważnie brzóz) ma przywabiać cietrzewie.
- broń myśliwska
broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)
- bębnienie
zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.
- butelka
postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).