Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: badylarz

badylarz

byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.

Badylarz to byk łosia lub daniela, charakteryzujący się porożem o odnogach podobnych do jeleniego. Poroże składa się z dwóch głównych części: rogów i odnóg, przy czym rogi są zazwyczaj dłuższe i grubsze niż u jelenia, a odnogi krótsze i cieńsze. Zwierzę to jest rzadko spotykane w Europie, lecz można je znaleźć w niektórych rejonach Rosji i na Syberii. Badylarze są mniejsze od łosi i danieli, choć osiągają masę do 300 kg. Ich sierść jest ciemniejsza niż u innych gatunków łosi i danieli, a poroże charakteryzuje się większą skomplikowanością oraz ilością odnóg. Polowanie na badylarza jest trudne z uwagi na ich rzadkość i trudno dostępne siedliska. Dodatkowo zwierzęta te są chronione przez prawo, co wymaga uzyskania specjalnego pozwolenia na polowanie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj badylarz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.

borówka

przeważnie drewniana trąbka myśliwska.

bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)

szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.

brodzące, brodzące (Ciconiformes)

rząd obejmujący ponad 100 gatunków. Do brodzących z ptaków łownych należy czapla siwa.

biegi

nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.

biegasowy

określenie myśliwego, poruszającego się pieszo podczas polowania z psami gończymi.

bydlarz

pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).

bekowisko

okres godowy danieli, przypadający na przełom października i listopada (zob. daniel).

bruzda

1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.

beczenie

1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).