Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: badylarz

badylarz

byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.

Badylarz to byk łosia lub daniela, charakteryzujący się porożem o odnogach podobnych do jeleniego. Poroże składa się z dwóch głównych części: rogów i odnóg, przy czym rogi są zazwyczaj dłuższe i grubsze niż u jelenia, a odnogi krótsze i cieńsze. Zwierzę to jest rzadko spotykane w Europie, lecz można je znaleźć w niektórych rejonach Rosji i na Syberii. Badylarze są mniejsze od łosi i danieli, choć osiągają masę do 300 kg. Ich sierść jest ciemniejsza niż u innych gatunków łosi i danieli, a poroże charakteryzuje się większą skomplikowanością oraz ilością odnóg. Polowanie na badylarza jest trudne z uwagi na ich rzadkość i trudno dostępne siedliska. Dodatkowo zwierzęta te są chronione przez prawo, co wymaga uzyskania specjalnego pozwolenia na polowanie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj badylarz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

brek

typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.

bałwanek

kukła dzikiej kaczki zrobiona z drewna lub plastyku. Wypuszczony wiosną na wodę ma przywabiać na strzał kaczory.

biomasa

masa jaką posiada organizm łub grupa organizmów żywych (np. populacja).

bobrowanie

szukanie przez psa zmierzymy w zaroślach wodnych.

bekanie

akt płciowy u jeleni i danieli.

berdebuska

nazwa jednej z dawnych strzelb.

błotniaki, błotniaki (Circus)

rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.

broń myśliwska

broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)

bróg

ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.