Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: badylarz

badylarz

byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.

Badylarz to byk łosia lub daniela, charakteryzujący się porożem o odnogach podobnych do jeleniego. Poroże składa się z dwóch głównych części: rogów i odnóg, przy czym rogi są zazwyczaj dłuższe i grubsze niż u jelenia, a odnogi krótsze i cieńsze. Zwierzę to jest rzadko spotykane w Europie, lecz można je znaleźć w niektórych rejonach Rosji i na Syberii. Badylarze są mniejsze od łosi i danieli, choć osiągają masę do 300 kg. Ich sierść jest ciemniejsza niż u innych gatunków łosi i danieli, a poroże charakteryzuje się większą skomplikowanością oraz ilością odnóg. Polowanie na badylarza jest trudne z uwagi na ich rzadkość i trudno dostępne siedliska. Dodatkowo zwierzęta te są chronione przez prawo, co wymaga uzyskania specjalnego pozwolenia na polowanie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj badylarz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bekas dubelt

inaczej dubelt.

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.

brew, brew, korale, róża

u niektórych ptaków (np. głuszec, cietrzew) czerwona narośl nad okiem w kształcie półksiężyca.

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.

buszówka

inaczej buszowanie.

basista

jeleń wyróżniający się basowym głosem.

biała broń myśliwska

broń zaczepna do walki wręcz: rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz, nóż myśliwski. Obecnie używane są tylko kordelasy do dokłuwania grubego zwierza (w Polsce sposób zabroniony) i (...)

bąblowica

choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.

bobki

odchody łosia, jelenia, daniela, muflona, sarny, zająca i królika.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.