Definicja hasła: badyle
- badyle
1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.
Badyle to kończyny dolne daniela, jelenia i łosia, które są przedmiotem zainteresowania myśliwych, zarówno pod względem praktycznym, jak i symbolicznym. Są one zazwyczaj wykonane z drewna lub metalu i służą do identyfikacji zdobyczy myśliwych oraz jako ozdoba dla badylarza. Kończyny te są przymocowywane do nóg zwierzęcia i służą do śledzenia i polowania na zwierzynę.
Poroże badylarza to rodzaj ozdoby, która jest noszona przez myśliwych podczas polowań. Składa się z kilku badyli, które są połączone ze sobą i przytwierdzone do paska noszonego przez myśliwego. Jest to forma wyróżnienia myśliwego spośród innych oraz symbol dumy i honoru dla myśliwych, którzy odnoszą sukcesy w swoich polowaniach. Poroże badylarza może mieć różne kształty i rozmiary oraz może być wykonane z różnych materiałów. Jego obecność ma na celu wyróżnienie udekorowanego myśliwego w społeczności łowieckiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj badyle w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- Browning
popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)
- brożek
niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.
- baskila
metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.
- bekas dubelt
inaczej dubelt.
- byk
dojrzały samiec żubra, łosia, jelenia i daniela.
- broń odtylcowa
broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).
- baza hodowlana
pogłowie zwierzyny konieczne do prowadzenia hodowli danego gatunku w łowisku.
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.