Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bobrowniczy

bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)

1) dawniej urząd łowiecki, istniejący w Polsce do XV wieku. B. mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry;
2) obecnie strażnikopiekujący się bobrami.

Bobrowniczy to dawny urząd łowiecki, który istniał w Polsce do XV wieku. Bobrowniczy mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry. Jego głównym zadaniem było monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Bobrowniczy musiał również zapobiegać niszczeniu lokalnych zasobów wodnych przez bobry.

Bobrowniczy miał również obowiązek dbać o bezpieczeństwo lokalnej populacji bobrów. Musiał chronić je przed drapieżnikami, takimi jak wilki i lisy, a także innymi czynnikami, które mogą zagrażać ich populacji. Musiał również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów.

Obecnie bobrowniczy to strażnik opiekujący się bobrami. Jego głównym zadaniem jest monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Musi on również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów oraz chronić je przed drapieżnikami.

Bobrowniczy musi również edukować lokalną społeczność na temat ochrony bobrów i ich siedlisk oraz udostępniać informacje na temat tego, jak można pomagać tym zwierzętom.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bobrowniczy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

biel

białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.

baza paszowa

żer dostępny dla zwierzyny w danym łowisku.

biotop

środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).

biegi

nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.

bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)
(...)

bielactwo

inaczej albinizm.