Definicja hasła: bobrowniczy
- bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)
1) dawniej urząd łowiecki, istniejący w Polsce do XV wieku. B. mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry;
2) obecnie strażnikopiekujący się bobrami.
Bobrowniczy to dawny urząd łowiecki, który istniał w Polsce do XV wieku. Bobrowniczy mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry. Jego głównym zadaniem było monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Bobrowniczy musiał również zapobiegać niszczeniu lokalnych zasobów wodnych przez bobry.
Bobrowniczy miał również obowiązek dbać o bezpieczeństwo lokalnej populacji bobrów. Musiał chronić je przed drapieżnikami, takimi jak wilki i lisy, a także innymi czynnikami, które mogą zagrażać ich populacji. Musiał również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów.
Obecnie bobrowniczy to strażnik opiekujący się bobrami. Jego głównym zadaniem jest monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Musi on również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów oraz chronić je przed drapieżnikami.
Bobrowniczy musi również edukować lokalną społeczność na temat ochrony bobrów i ich siedlisk oraz udostępniać informacje na temat tego, jak można pomagać tym zwierzętom.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bobrowniczy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bałabanówka
nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)
- budka
1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.
- biała broń myśliwska
broń zaczepna do walki wręcz: rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz, nóż myśliwski. Obecnie używane są tylko kordelasy do dokłuwania grubego zwierza (w Polsce sposób zabroniony) i (...)
- bukiew
nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.
- bębenek
wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.
- badyle
1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
- basior
dorosły samiec wilka.
- blaszkodziobe, blaszkodziobe (Anseriformes)
rząd ptaków wodnych i wodno-błotnych, do których z ptaków łownych należą gęsi i kaczki. B. mają stosunkowo długą i cienką szyję, dziób pokryty miękką skórą, zakończony tzw. (...)