Definicja hasła: bobrowniczy
- bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)
1) dawniej urząd łowiecki, istniejący w Polsce do XV wieku. B. mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry;
2) obecnie strażnikopiekujący się bobrami.
Bobrowniczy to dawny urząd łowiecki, który istniał w Polsce do XV wieku. Bobrowniczy mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry. Jego głównym zadaniem było monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Bobrowniczy musiał również zapobiegać niszczeniu lokalnych zasobów wodnych przez bobry.
Bobrowniczy miał również obowiązek dbać o bezpieczeństwo lokalnej populacji bobrów. Musiał chronić je przed drapieżnikami, takimi jak wilki i lisy, a także innymi czynnikami, które mogą zagrażać ich populacji. Musiał również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów.
Obecnie bobrowniczy to strażnik opiekujący się bobrami. Jego głównym zadaniem jest monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Musi on również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów oraz chronić je przed drapieżnikami.
Bobrowniczy musi również edukować lokalną społeczność na temat ochrony bobrów i ich siedlisk oraz udostępniać informacje na temat tego, jak można pomagać tym zwierzętom.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bobrowniczy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bić
1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.
- blaszkodziobe, blaszkodziobe (Anseriformes)
rząd ptaków wodnych i wodno-błotnych, do których z ptaków łownych należą gęsi i kaczki. B. mają stosunkowo długą i cienką szyję, dziób pokryty miękką skórą, zakończony tzw. (...)
- bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)
ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)
- bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)
szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.
- bruzda
1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.
- buchta
inaczej buchtowisko.
- bekas funtowy
gwarowe określenie dubella.
- basista
jeleń wyróżniający się basowym głosem.
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).