Definicja hasła: bobrowniczy
- bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)
1) dawniej urząd łowiecki, istniejący w Polsce do XV wieku. B. mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry;
2) obecnie strażnikopiekujący się bobrami.
Bobrowniczy to dawny urząd łowiecki, który istniał w Polsce do XV wieku. Bobrowniczy mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry. Jego głównym zadaniem było monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Bobrowniczy musiał również zapobiegać niszczeniu lokalnych zasobów wodnych przez bobry.
Bobrowniczy miał również obowiązek dbać o bezpieczeństwo lokalnej populacji bobrów. Musiał chronić je przed drapieżnikami, takimi jak wilki i lisy, a także innymi czynnikami, które mogą zagrażać ich populacji. Musiał również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów.
Obecnie bobrowniczy to strażnik opiekujący się bobrami. Jego głównym zadaniem jest monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Musi on również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów oraz chronić je przed drapieżnikami.
Bobrowniczy musi również edukować lokalną społeczność na temat ochrony bobrów i ich siedlisk oraz udostępniać informacje na temat tego, jak można pomagać tym zwierzętom.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bobrowniczy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- broń odtylcowa
broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)
- bałwanek
kukła dzikiej kaczki zrobiona z drewna lub plastyku. Wypuszczony wiosną na wodę ma przywabiać na strzał kaczory.
- bij!
rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, aby zaatakował zwierzynę.
- bekanie
akt płciowy u jeleni i danieli.
- biomasa
masa jaką posiada organizm łub grupa organizmów żywych (np. populacja).
- borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).
gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- bukiew
nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.
- buchtowisko, buchtowisko, buchta
miejsce zryte przez dziki szukąjące pożywienia.