Definicja hasła: bobrowniczy
- bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)
1) dawniej urząd łowiecki, istniejący w Polsce do XV wieku. B. mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry;
2) obecnie strażnikopiekujący się bobrami.
Bobrowniczy to dawny urząd łowiecki, który istniał w Polsce do XV wieku. Bobrowniczy mieszkał w osadzie łowieckiej i nadzorował wody zamieszkane przez bobry. Jego głównym zadaniem było monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Bobrowniczy musiał również zapobiegać niszczeniu lokalnych zasobów wodnych przez bobry.
Bobrowniczy miał również obowiązek dbać o bezpieczeństwo lokalnej populacji bobrów. Musiał chronić je przed drapieżnikami, takimi jak wilki i lisy, a także innymi czynnikami, które mogą zagrażać ich populacji. Musiał również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów.
Obecnie bobrowniczy to strażnik opiekujący się bobrami. Jego głównym zadaniem jest monitorowanie populacji bobrów i ochrona ich siedlisk. Musi on również monitorować poziom zanieczyszczenia wody i upewnić się, że jest on odpowiedni dla bobrów oraz chronić je przed drapieżnikami.
Bobrowniczy musi również edukować lokalną społeczność na temat ochrony bobrów i ich siedlisk oraz udostępniać informacje na temat tego, jak można pomagać tym zwierzętom.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bobrowniczy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- berto
drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- buchta
inaczej buchtowisko.
- bażantowate, bażantowate (Phasianidae)
rodzina ptaków z rzędu kuraków, W Polsce żyją dziko 3 gatunki łowne: bażant, kuropatwa i przepiórka.
- bałwanica
żerdka, na której umieszcza się bałwana.
- bębnienie
zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.
- bełt
krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.
- bałabanówka
nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)
- borówka
przeważnie drewniana trąbka myśliwska.