Definicja hasła: miecz myśliwski
- miecz myśliwski
biała broń myśliwska. Pojawił się na zachodzie Europy u schyłku XV wieku. Charakteryzował się długą, bardzo wąską obosieczną głownią o sztychu często rozszerzonym w kształcie liścia oraz typową mieczową oprawą rekojeści. Służył m.in. do konnych polowań na dziki.
Miecz myśliwski to rodzaj białej broni myśliwskiej, który pojawił się na zachodzie Europy pod koniec XV wieku. Charakteryzuje się długą, wąską obosieczną głownią o sztychu często rozszerzonym w kształcie liścia oraz mieczową oprawą rekojeści. Głownia miecza ma zazwyczaj długość od 60 do 90 cm oraz szerokość od 2 do 4 cm, wykonana jest z wytrzymałej stali umożliwiającej precyzyjne cięcia. Rekojeść miecza, zazwyczaj wykonana z drewna lub skóry, ma długość od 30 do 40 cm.
Miecz myśliwski był często używany do konnych polowań na dziki, ze względu na jego zdolność do szybkich i precyzyjnych cięć. Narzędzie to umożliwiało myśliwym skuteczne i bezbolesne pozbawienie życia ofiary. Ponadto, miecz był stosowany również podczas polowań na ptaki i inne małe zwierzęta. Jest uważany za jeden z najbardziej popularnych rodzajów broni myśliwskiej u schyłku XV wieku i nadal pozostaje symbolem tradycji łowiectwa.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj miecz myśliwski w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę M
- marcowanie
okres godowy rysi i żbików.
- miauczenie
głos wydawany przez żbiki.
- markaczka, markaczka (Melanitta nigra L.)
ptak łowczy z rodziny kaczek należący do grążyc; w Polsce można go spotkać wyjątkowo na przelotach.
- maisz, maisz, maiż
młody niedoświadczony ptak łowczy.
- miękki na strzał
o zwierzynie mało odpornej na strzał.
- montaż
uchwyt mocujący lunetę na broni myśliwskiej.
- myszołowy, myszołowy (Buteo)
ptaki drapieżne z rodziny jastrzębiowatych. W Polsce występują trzy gatunki: zwyczajny gniazdujący i zalatujący), włochaty i kurhanik.
- morda
pysk drapieżników czworonożnych, np. wilka, rysia, lisa.
- myłkus
samiec zwierzyny płowej o porożu wyraźnie zniekształconym na skutek choroby. Poroże myłkusa przyjmuje rozmaite formy: korkociągów, baranich rogów itp.
- michałek
dubelt z drugiego lęgu, przelatujący nielicznie przez Polskę we wrześniu i październiku z północnych lęgowisk ku południowi.