Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: parch lisów

parch lisów

choroba grzybicza skóry lisów.

Parch lisów to choroba grzybicza skóry, która występuje u lisów. Choroba ta jest spowodowana przez grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton, które zazwyczaj są przenoszone przez inne zwierzęta, takie jak psy, koty i inne ssaki. Może być również przenoszona poprzez bezpośredni kontakt z chorym lisem lub dotykanie zanieczyszczonego środowiska.

Objawy parchu lisów obejmują łuszczącą się skórę, swędzenie, bolesność oraz suchą i szorstką w dotyku skórę. Na skórze mogą pojawić się czerwone, brązowe lub czarne plamy, a w niektórych przypadkach może wystąpić łysienie w dotkniętych chorobą miejscach.

Leczenie parchu lisów polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych w postaci tabletek, maści lub kremu. Dodatkowo konieczne jest stosowanie preparatów antyseptycznych i odkażających do dezynfekcji skóry chorego lisa oraz dbanie o czystość środowiska, w którym żyje lis, aby uniknąć rozprzestrzeniania się choroby na inne zwierzęta.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj parch lisów w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pień

wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.

psy, psowate, psy, psowate (Canidae)

rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)

poszuk

umiejętność szybkiego oraz skutecznego poszukiwania i odnajdywania zwierzyny przez psa

praca psa

sposób wykonywania zadań przez psa myśliwskiego (oceniany na konkursach).

paśnik

urządzenie łowieckie służące do zadawania karmy zwierzynie.

posoka

dawna nazwa farby grubej zwierzyny.

piórkować

dobijać postrzelonego ptaka.

proch

materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z (...)

plusk, plusk, kielnia

ogon bobra.

perły

nieregularne zgrubienia i wyrostki na tykach poroża byka i kozła.