Definicja hasła: parch lisów
- parch lisów
choroba grzybicza skóry lisów.
Parch lisów to choroba grzybicza skóry, która występuje u lisów. Choroba ta jest spowodowana przez grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton, które zazwyczaj są przenoszone przez inne zwierzęta, takie jak psy, koty i inne ssaki. Może być również przenoszona poprzez bezpośredni kontakt z chorym lisem lub dotykanie zanieczyszczonego środowiska.
Objawy parchu lisów obejmują łuszczącą się skórę, swędzenie, bolesność oraz suchą i szorstką w dotyku skórę. Na skórze mogą pojawić się czerwone, brązowe lub czarne plamy, a w niektórych przypadkach może wystąpić łysienie w dotkniętych chorobą miejscach.
Leczenie parchu lisów polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych w postaci tabletek, maści lub kremu. Dodatkowo konieczne jest stosowanie preparatów antyseptycznych i odkażających do dezynfekcji skóry chorego lisa oraz dbanie o czystość środowiska, w którym żyje lis, aby uniknąć rozprzestrzeniania się choroby na inne zwierzęta.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj parch lisów w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- paprzysko
miejsce piaskowych kąpieli ptaków.
- ptak łowczy, ptak łowczy, ptak myśliwski
ptak drapieżny używany do polowań. W Polsce używano sokołów i jastrzębi. Współcześni sokolnicy polują na ogół z jastrzębiami.
- pąd
trop zwierzęcia, po którym przebiegły psy
- psy, psowate, psy, psowate (Canidae)
rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)
- pojedynka
broń myśliwska jednostrzałowa.
- polowanie
tropienie, ściganie, strzelanie i łowienie zwierzyny sposobami zgodnymi z prawem. Poloewanie stanowiło zajęcie ludzi od czasów pierwotnych aż do dziś. Na przestrzeni wieków ulegało i ulega (...)
- plusk, plusk, kielnia
ogon bobra.
- padać w ogniu
o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.
- przyspiesznik
urządzenie ułatwiające oddanie precyzyjnego strzału do stojącej zwierzyny grubej. Przy użyciu przyśpiesznika bardzo lekkie dotknięcie spustu powoduje zwolnienie kurka i strzał.