Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: parch lisów

parch lisów

choroba grzybicza skóry lisów.

Parch lisów to choroba grzybicza skóry, która występuje u lisów. Choroba ta jest spowodowana przez grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton, które zazwyczaj są przenoszone przez inne zwierzęta, takie jak psy, koty i inne ssaki. Może być również przenoszona poprzez bezpośredni kontakt z chorym lisem lub dotykanie zanieczyszczonego środowiska.

Objawy parchu lisów obejmują łuszczącą się skórę, swędzenie, bolesność oraz suchą i szorstką w dotyku skórę. Na skórze mogą pojawić się czerwone, brązowe lub czarne plamy, a w niektórych przypadkach może wystąpić łysienie w dotkniętych chorobą miejscach.

Leczenie parchu lisów polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych w postaci tabletek, maści lub kremu. Dodatkowo konieczne jest stosowanie preparatów antyseptycznych i odkażających do dezynfekcji skóry chorego lisa oraz dbanie o czystość środowiska, w którym żyje lis, aby uniknąć rozprzestrzeniania się choroby na inne zwierzęta.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj parch lisów w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

parasol

paśnik dla sarn i jeleni w kształcie parasola.

przelatek

dzik urodzony w ubiegłym roku.

proca

jedna z najstarszych miotających broni myśliwskich. Złożony we dwoje rzemień z rozszerzoną częścią środkową (w kształcie miseczki), z której, w wyniku szybkiego obracania i puszczania (...)

płochacz

pies myśliwski przeznaczony do wypłaszania zwierzyny z zarośli lub szuwarów (np. spaniel).

podgorzałka, podgorzałka (Nyroca nyroca Sulld)

ptak z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. Długość ciała do 42 cm, rozpiętość skrzydeł do 65 cm, ciężar 0,5-0,7 kg. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę, szyję i pierś (...)

poduszka, poduszka, baka

wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).

posoka

dawna nazwa farby grubej zwierzyny.

parch lisów

choroba grzybicza skóry lisów.

pień

wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.

preparowanie

poroży i oręża dzików. Do preparowania przystępujemy niezwłocznie po strzeleniu sztuki. Najpierw czyścimy wstępnie czaszkę (usuwamy język, mózg itd.), następnie moczymy przez 24 godz. w (...)