Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: parch lisów

parch lisów

choroba grzybicza skóry lisów.

Parch lisów to choroba grzybicza skóry, która występuje u lisów. Choroba ta jest spowodowana przez grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton, które zazwyczaj są przenoszone przez inne zwierzęta, takie jak psy, koty i inne ssaki. Może być również przenoszona poprzez bezpośredni kontakt z chorym lisem lub dotykanie zanieczyszczonego środowiska.

Objawy parchu lisów obejmują łuszczącą się skórę, swędzenie, bolesność oraz suchą i szorstką w dotyku skórę. Na skórze mogą pojawić się czerwone, brązowe lub czarne plamy, a w niektórych przypadkach może wystąpić łysienie w dotkniętych chorobą miejscach.

Leczenie parchu lisów polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych w postaci tabletek, maści lub kremu. Dodatkowo konieczne jest stosowanie preparatów antyseptycznych i odkażających do dezynfekcji skóry chorego lisa oraz dbanie o czystość środowiska, w którym żyje lis, aby uniknąć rozprzestrzeniania się choroby na inne zwierzęta.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj parch lisów w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pies myśliwski

pies określonej rasy, który ze względu na cechy wrodzone nadaje się do układania myśliwskiego. Jego zadaniem jest pomagać myśliwemu przez wykonywanie jednej lub wielu czynności (psy (...)

pole

1) teren, na którym odbywa się polowanie;
2) rok pracy psa myśliwskiego (np. drugie pole - drugi sezon).

podchód

sposób polowania, polegający na podchodzeniu przez myśliwego do zwierzyny na odległość strzału.

pistonówka

inaczej kapiszonówka.

poryk

jednorazowy, głośny ryk jelenia byka,

podskakiwać

podchodzić tokującego głuszca. Polega to na szybkim podbiegnięciu w kierunku ptaka w trakcie głuchej pieśni - kiedy głuszec nie słyszy (zob. (...)

przesmyk

ulubione miejsce zwierzyny, przez które przechodzi zmieniając ostoję.

parkoty

okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).

przybitka

1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)

pustorogie, pustorogie (Bovidae)

rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)