Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: pień

pień

wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.

Jest to istotne szczególnie podczas polowania oraz oceniania trofeów łowieckich, ponieważ wielkość i kształt pieńka odpowiada wiekowi i jakości zwierzęcia. Na podstawie cech pieńka oraz poroża łowcy mogą dokonać oceny wieku danego osobnika oraz zdecydować o ewentualnym odstrzale w ramach zarządzania populacją zwierzyny. Ponadto badanie i klasyfikacja pieńków jest ważne również ze względów naukowych, anatomicznych oraz ochrony różnych gatunków zwierząt.

Warto także dodać, że rozwój pnia oraz poroża zależy od wielu czynników, takich jak genetyka, żywienie, warunki środowiskowe czy stresujące sytuacje życiowe zwierzęcia. Dlatego badanie pni i poroży stanowi istotną część badań naukowych nad równowagą ekosystemów leśnych oraz hodowlą dziko żyjącej zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pień w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pęta

krótkie rzemyki służące do przytrzymania ptaka łowczego.

posokowiec bawarski

pies myśliwski, wyglądem przypominający większych rozmiarów jamnika. Maść czerwonobrązowa lub czerwonożółta. Pracuje wyłącznie na farbie za postrzałkiem. Przydatny szczególnie w (...)

ponowa

świeży opad śniegu ułatwiający myśliwym tropienie. Idealne warunki do polowania.

psy, psowate, psy, psowate (Canidae)

rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)

paszcza

otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.

pies podsokoli

pies legawy (najczęściej wyżeł) współpracujący w czasie polowania z ptakiem łowczym

Polski Związek Łowiecki

organizacja łowiecka powstała w 1923 r. z przekształcenia Centralnego Związku Stowarzyszeń Łowieckich. Obecnie PZŁ działa w oparciu o Ustawę z 17 czerwca 1959 r. i posiada statut nadany (...)

pasynek

odnoga na łopacie łosia.

podajnik

urządzenie w broni powtarzalnej podające, po wyrzuceniu łuski, kolejny nabój do komory nabojowej.

parkot

woń jelenia byka podczas rykowiska.