Definicja hasła: przybory myśliwskie
- przybory myśliwskie
przedmioty (z wyjątkiem broni) ułatwiające polowanie: futerały, torby, stolid, laski, podpórki, noże, troki, wabiki, trąbki, rogi, przybory do czyszczenia broni i elaboracji naboi śrutowych, kalibrowniki itp.
Przybory myśliwskie to zróżnicowane przedmioty i akcesoria używane przez myśliwych w celu ułatwienia polowania. Mogą one obejmować futerały, które służą do transportu broni myśliwskiej i są wykonane z trwałych materiałów, takich jak skóra czy tworzywo sztuczne, w celu ochrony broni przed uszkodzeniem i zabrudzeniem. Torby myśliwskie przeznaczone są do przenoszenia akcesoriów, takich jak amunicja, narzędzia do czyszczenia broni czy noże. Stolid to rodzaj laski myśliwskiej z metalowym końcem, który można wbijać w ziemię, służy do podpierania broni podczas polowania. Laski myśliwskie mogą także być wykorzystywane do poruszania się po trudnym terenie lub jako podpora podczas strzelania.
Noże myśliwskie stanowią istotny element przyborów myśliwskich, umożliwiając precyzyjną obróbkę mięsa po polowaniu dzięki wyprofilowanym ostrzom i rękojeściom wykonanym z trwałych materiałów, takich jak stal nierdzewna. Dodatkowo, przybory do czyszczenia broni oraz elaboracji naboi śrutowych, takie jak kalibrowniki czy troki, są nieodłącznym elementem wyposażenia myśliwego. Wabiki, trąbki i rogi to natomiast narzędzia wykorzystywane przez myśliwych do werbowania zwierząt łownych poprzez naśladowanie ich dźwięków lub sygnałów.
Szeroki zakres przyborów myśliwskich odzwierciedla różnorodność dziedziny polowań i potrzeb zawodowych myśliwych, a ich odpowiedni dobór oraz właściwe wykorzystanie stanowi istotny element etyki łowieckiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj przybory myśliwskie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- poszuk
umiejętność szybkiego oraz skutecznego poszukiwania i odnajdywania zwierzyny przez psa
- pasowanie na myśliwego
stary obyczaj przyjmowania adepta do grona myśliwych. Nakazuje on dokonać tego ceremonialnie po ustrzeleniu przez adepta pierwszej sztuki grubej zwierzyny. Najstarszy wiekiem i doświadczeniem (...)
- pancerz
1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.
- preparowanie
poroży i oręża dzików. Do preparowania przystępujemy niezwłocznie po strzeleniu sztuki. Najpierw czyścimy wstępnie czaszkę (usuwamy język, mózg itd.), następnie moczymy przez 24 godz. w (...)
- pętla
splątane tropy zająca na śniegu.
- pyf
rozkaz dla psa myśliwskiego wystawiającego, aby ruszył zwierzyny.
- przezimek
o zwierzynie urodzonej w ubiegłym roku.
- piórkować
dobijać postrzelonego ptaka.
- paradoks
gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.
- ptactwo
zbiorowa nazwa ptaków łownych.