Definicja hasła: pies
- pies
samiec borsuka lub lisa.
Wiedza o zwyczajach tych zwierząt w walce jest istotna, ponieważ walka pomiędzy psem a borsukiem czy lisem może być niebezpieczna dla psa i wymaga specjalnej ostrożności ze strony myśliwych. Z reguły jednak szkoleni psy myśliwskie są dobrze wyszkolone, posiadają specjalne umiejętności w tropieniu i mają instynkt obronny przeciwko potencjalnym zagrożeniom.
Pies lisa lub borsuka to ważny element zarówno dla nauki jednostki, jak i całego oddziału myśliwych. Dbając o harmonijne relacje między ludźmi a zwierzętami, ważne jest dążenie do minimalizacji cierpień dla psów podczas polowań poprzez regularną opiekę weterynaryjną oraz zapewnienie im odpowiedniego szkolenia. Większość psów myśliwskich żyje w bliskim kontakcie z człowiekiem i formuje z nim silną więź, co ułatwia współpracę również podczas polowań.
W sytuacjach konfliktowych z drapieżnikami lub na obszarach rolniczych, gdzie lisy czy borsuki mogą powodować szkody dla gospodarstw rolnych, budowanie relacji z psami może być kluczowe dla zachowania równowagi ekologicznej. Jednak ważną uwagą jest kontrolowanie populacji pszczół - nadmierny polujący pies może zakłócić naturalną równowagę ekosystemu, powodując niekontrolowany spadek populacji szczupaków czy innych gatunków rzadkich zwierząt łownych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pies w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- pędzenie
sposób zbiorowego polowania polegający na naganianiu zwierzyny przez nagankę w kierunku myśliwych, stojących na stanowiskach.
- pointer
wyżeł wielostronny, doskonały legawiec o bezkonkurencyjnym górnym wietrze, dobrze pracujący w suchym polu. Ma zgrabną sylwetkę, silną i szeroką pierś, ogon długi, prosty; sierść (...)
- pasynek
odnoga na łopacie łosia.
- polowanie zbiorowe
polowanie, w którym uczestniczy przynajmniej dwóch myśliwych, współpracujących ze sobą.
- przesadzić
o zwierzynie: przeskakiwać przez linię gdzie stoją myśliwi.
- pancerz
1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.
- preparowanie
poroży i oręża dzików. Do preparowania przystępujemy niezwłocznie po strzeleniu sztuki. Najpierw czyścimy wstępnie czaszkę (usuwamy język, mózg itd.), następnie moczymy przez 24 godz. w (...)
- pojedynek
zwierz (samiec), który wiedzie samotny tryb życia.
- przestęp
trop jelenia charakteryzujący się tym, że odcisk tylnego badyla przekracza odcisk badyla przedniego.