Definicja hasła: przelot
- przelot
inaczej ciąg.
Przelot jest terminem używanym w łowiectwie i może mieć dwie różne znaczenia. Po pierwsze, jest to nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej, służącego do mocowania lufy i magazynka. Przeloty są jednym z rodzajów gwintów, charakteryzują się wysoką trwałością i odpornością na uszkodzenia mechaniczne. W kontekście broni, przelot odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu stabilności oraz dokładności strzału podczas polowania.
Po drugie, przelot odnosi się również do przelotu dzikich ptaków takich jak kaczki lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę. To zjawisko stanowi istotny element dla myśliwych, którzy wykorzystują je podczas polowania. Obserwowanie przelotów ptaków pozwala myśliwym określić liczebność i położenie stad, a także ustalić optymalny czas rozpoczęcia polowania. Ponadto, szczegółowe obserwacje przelotów ptaków pozwalają określić najlepsze miejsca do polowań oraz dostarczyć informacji o migracyjnych wzorcach dzikich ptaków.
Wniosek: Przelot to istotne pojęcie w kontekście zarówno technicznym broni myśliwskiej, jak i praktycznym wykorzystaniu zachowań dzikich ptaków przez myśliwych podczas polowań.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj przelot w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- pustorogie, pustorogie (Bovidae)
rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)
- przelatek
dzik urodzony w ubiegłym roku.
- przetrzebić
zmniejszyć liczbę zwierzyny przez nadmierny odstrzał.
- pole
1) teren, na którym odbywa się polowanie;
2) rok pracy psa myśliwskiego (np. drugie pole - drugi sezon).
- przyszłościowa sztuka
osobnik nadający się do dalszej hodowli.
- podchód
sposób polowania, polegający na podchodzeniu przez myśliwego do zwierzyny na odległość strzału.
- pistonówka
inaczej kapiszonówka.
- pozyskanie zwierzyny
wejście w posiadanie zwierzyny przez odstrzał lub odłów.
- przełaj
- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.