Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: piszczałka

piszczałka

wabik (zwykle kościany) na jarząbki.

Piszczałka to wabik używany do zwabienia jarząbków. Składa się zazwyczaj z kości lub drewna i jest wykorzystywana do imitacji dźwięków wydawanych przez te ptaki. Piszczałka jest przydatnym narzędziem dla myśliwych, którzy chcą przyciągnąć jarząbki i umożliwić sobie obserwację ich zachowań oraz ewentualne polowanie. Jest to więc element niezbędny dla wielu miłośników łowiectwa, umożliwiający im skuteczne pozyskiwanie informacji o dzikiej przyrodzie oraz praktykowanie swojego hobby w sposób zrównoważony. Kluczowe jest odpowiednie opanowanie techniki używania piszczałki, które pozwala na osiągnięcie najlepszych efektów podczas przyciągania jarząbków. Dzięki temu narzędziu myśliwi mogą zwiększyć swoje szanse na udane polowanie oraz zdobycie cennego doświadczenia obcowania z naturą i dzikimi zwierzętami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj piszczałka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

proca

jedna z najstarszych miotających broni myśliwskich. Złożony we dwoje rzemień z rozszerzoną częścią środkową (w kształcie miseczki), z której, w wyniku szybkiego obracania i puszczania (...)

pasza treściwa, pasza treściwa, karma treściwa

pasza odznaczająca się dużą zawartością składników pokarmowych w jednostce wagowej (np. ziarno zbóż).

podpórka

laska lub rozwidlony drążek służący do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę.

parkoty

okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).

przewód

kanał w lufie.

pomykać

o lisie, zającu i króliku: biec.

paszcza

otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.

pocisk

w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).

prawo łowieckie

całokształt norm prawnych regulujących stosunki w zakresie organizacji i wykonywania łowiectwa. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 17.VI.1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych (...)

przełaj

- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.