Definicja hasła: pędzelek
- pędzelek
kępka długich włosów na końcu ucha rysia.
Pędzelek to termin używany w kontekście rysia, określający kępkę długich włosów znajdującą się na końcu ucha tych zwierząt. Pędzelki są charakterystycznymi cechami rysiów, które mogą być widoczne nawet z daleka. Służą one do komunikacji między osobnikami danej populacji poprzez gesty i wyrażanie emocji. Rysie wykorzystują pędzelki także do rozpoznawania siebie nawzajem w trakcie kontaktu społecznego.
W łowiectwie termin "pędzelek" może być również używany do określenia końcówki ogona niektórych gatunków zwierzyny, która przypomina wyglądem kształtem pędzelek. Obecność pędzelków na ogonach zwierząt może stanowić ważny element identyfikacyjny dla myśliwych podczas polowań oraz obserwacji zwierzyny łownej.
Ponadto, w sztuce myśliwskiej pędzelki rysiów, a także innych dzikich zwierząt futerkowych, są wykorzystywane jako ozdoby lub insygnia mocy przez tubylcze ludy syberyjskie oraz inne rdzenne społeczności zamieszkujące obszary, gdzie występują te dzikie koty.
Podsumowując, pędzelek jest charakterystycznym elementem anatomicznym lub ozdobnym często związany ze zwierzętami dzikimi takimi jak rysie, służącym zarówno celom komunikacyjnym, identyfikacyjnemu jak i kulturowemu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pędzelek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- parzyć się
o ptakach zaspokajających popęd płciowy.
- proch
materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z (...)
- pielesz
gniazdo ptaka drapieżnego.
- pocisk
w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).
- przyspiesznik
urządzenie ułatwiające oddanie precyzyjnego strzału do stojącej zwierzyny grubej. Przy użyciu przyśpiesznika bardzo lekkie dotknięcie spustu powoduje zwolnienie kurka i strzał.
- podłowczy
pomocnik łowczego.
- pogonić
o psie myśliwskim: popędzić za ruszonym zającem.
- podskakiwać
podchodzić tokującego głuszca. Polega to na szybkim podbiegnięciu w kierunku ptaka w trakcie głuchej pieśni - kiedy głuszec nie słyszy (zob. (...)
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.
- prosić się
o losze: wydawać na świat młode.