Definicja hasła: pędzelek
- pędzelek
kępka długich włosów na końcu ucha rysia.
Pędzelek to termin używany w kontekście rysia, określający kępkę długich włosów znajdującą się na końcu ucha tych zwierząt. Pędzelki są charakterystycznymi cechami rysiów, które mogą być widoczne nawet z daleka. Służą one do komunikacji między osobnikami danej populacji poprzez gesty i wyrażanie emocji. Rysie wykorzystują pędzelki także do rozpoznawania siebie nawzajem w trakcie kontaktu społecznego.
W łowiectwie termin "pędzelek" może być również używany do określenia końcówki ogona niektórych gatunków zwierzyny, która przypomina wyglądem kształtem pędzelek. Obecność pędzelków na ogonach zwierząt może stanowić ważny element identyfikacyjny dla myśliwych podczas polowań oraz obserwacji zwierzyny łownej.
Ponadto, w sztuce myśliwskiej pędzelki rysiów, a także innych dzikich zwierząt futerkowych, są wykorzystywane jako ozdoby lub insygnia mocy przez tubylcze ludy syberyjskie oraz inne rdzenne społeczności zamieszkujące obszary, gdzie występują te dzikie koty.
Podsumowując, pędzelek jest charakterystycznym elementem anatomicznym lub ozdobnym często związany ze zwierzętami dzikimi takimi jak rysie, służącym zarówno celom komunikacyjnym, identyfikacyjnemu jak i kulturowemu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pędzelek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- poidło
naturalny lub sztuczny zbiornik z wodą, z którego korzysta zwierzyna.
- podjazd
rodzaj polowania polegający na podjeżdżaniu (na sankach lub furmanką) przez myśliwego do zwierzyny na odległość strzału. Myśliwy wyskakuje z pojazdu i kryje się za drzewem lub krzakiem, (...)
- parkoty
okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).
- pogłowie
ogół zwierzyny danego gatunku, bytującego na określonym terenie.
- Polski Związek Łowiecki
organizacja łowiecka powstała w 1923 r. z przekształcenia Centralnego Związku Stowarzyszeń Łowieckich. Obecnie PZŁ działa w oparciu o Ustawę z 17 czerwca 1959 r. i posiada statut nadany (...)
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.
- polowanie zbiorowe
polowanie, w którym uczestniczy przynajmniej dwóch myśliwych, współpracujących ze sobą.
- pustorogie, pustorogie (Bovidae)
rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)
- proca
jedna z najstarszych miotających broni myśliwskich. Złożony we dwoje rzemień z rozszerzoną częścią środkową (w kształcie miseczki), z której, w wyniku szybkiego obracania i puszczania (...)
- poszuk
umiejętność szybkiego oraz skutecznego poszukiwania i odnajdywania zwierzyny przez psa