Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: pędzelek

pędzelek

kępka długich włosów na końcu ucha rysia.

Pędzelek to termin używany w kontekście rysia, określający kępkę długich włosów znajdującą się na końcu ucha tych zwierząt. Pędzelki są charakterystycznymi cechami rysiów, które mogą być widoczne nawet z daleka. Służą one do komunikacji między osobnikami danej populacji poprzez gesty i wyrażanie emocji. Rysie wykorzystują pędzelki także do rozpoznawania siebie nawzajem w trakcie kontaktu społecznego.

W łowiectwie termin "pędzelek" może być również używany do określenia końcówki ogona niektórych gatunków zwierzyny, która przypomina wyglądem kształtem pędzelek. Obecność pędzelków na ogonach zwierząt może stanowić ważny element identyfikacyjny dla myśliwych podczas polowań oraz obserwacji zwierzyny łownej.

Ponadto, w sztuce myśliwskiej pędzelki rysiów, a także innych dzikich zwierząt futerkowych, są wykorzystywane jako ozdoby lub insygnia mocy przez tubylcze ludy syberyjskie oraz inne rdzenne społeczności zamieszkujące obszary, gdzie występują te dzikie koty.

Podsumowując, pędzelek jest charakterystycznym elementem anatomicznym lub ozdobnym często związany ze zwierzętami dzikimi takimi jak rysie, służącym zarówno celom komunikacyjnym, identyfikacyjnemu jak i kulturowemu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pędzelek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pasza treściwa, pasza treściwa, karma treściwa

pasza odznaczająca się dużą zawartością składników pokarmowych w jednostce wagowej (np. ziarno zbóż).

pędzel, pędzel, wiecheć

kiść włosów na zewnętrznej części organu płciowego rogacza, byka, tryka i dzika.

paszcza

otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.

podłowczy

pomocnik łowczego.

przeziernik

przyrząd celowniczy z otworem w środku, zastępujący szczerbinki.

piston

inaczej kapiszon.

przelot

inaczej ciąg.

przestęp

trop jelenia charakteryzujący się tym, że odcisk tylnego badyla przekracza odcisk badyla przedniego.

przełaj

- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.

parkot

woń jelenia byka podczas rykowiska.