Definicja hasła: podstrzelić
- podstrzelić
na polowaniu zbiorowym strzelać do zwierzyny wychodzącej na sąsiada.
Podstrzelić to nieetyczna praktyka polegająca na strzelaniu do zwierzyny wychodzącej na sąsiada podczas polowania zbiorowego. Tego typu zachowanie jest niebezpieczne zarówno dla innych myśliwych, jak i dla samych zwierząt. Podstrzeliwanie stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa, ponieważ istnieje ryzyko trafienia w innego uczestnika polowania zamiast w zwierzynę. Ta praktyka jest uważana za niestosowną i sprzeczną z zasadami etyki łowieckiej.
Podstrzeliwanie jest zabronione na większości terenów polowań zbiorowych, a osoby dopuszczające się takiego zachowania mogą ponieść konsekwencje prawne oraz zostać pozbawione prawa do polowania. Dlatego ważne jest, aby myśliwi przestrzegali wytycznych dotyczących bezpieczeństwa podczas polowań zbiorowych i unikali podstrzeliwania innych uczestników polowania. Zwracanie uwagi na odpowiednie odległości oraz staranność przy określaniu celu strzału stanowi fundamentalną zasadę etyki łowieckiej. Warto również pamiętać, że poprawne zachowanie się podczas polowań promuje pozytywny wizerunek myślistwa oraz dbałość o bezpieczeństwo wszystkich uczestników tego typu wydarzeń.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj podstrzelić w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- pasza objętościowa, pasza objętościowa, karma objętościowa
karma odznaczająca się małą ilością składników pokarmowych w jednostce wagowej (np. siano, słoma).
- panewka
wklęsłe miejsce znajdujące się pod kurkiem strzelby skałkowej, gdzie podsypywało się proch (zob. skałkówka).
- posoka
dawna nazwa farby grubej zwierzyny.
- przelatek
dzik urodzony w ubiegłym roku.
- przybory myśliwskie
przedmioty (z wyjątkiem broni) ułatwiające polowanie: futerały, torby, stolid, laski, podpórki, noże, troki, wabiki, trąbki, rogi, przybory do czyszczenia broni i elaboracji naboi (...)
- parkoty
okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).
- piszczałka
wabik (zwykle kościany) na jarząbki.
- przełaj
- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.
- piszczeć
o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).