Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: paradoks

paradoks

gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.

Paradoks to technika stosowana w broni śrutowej, polegająca na gwintowaniu końca lufy. Gwintowanie jest procesem skrawania, w którym powierzchnia jest obrabiana za pomocą narzędzi skrawających, takich jak frezy lub wiertła. Głównym celem paradoksu jest nadanie kuli ruchu obrotowego podczas strzelania. Ruch obrotowy zapewnia większą stabilność i precyzję lotu kuli, co wpływa korzystnie na celność strzału oraz zwiększa skuteczność broni, szczególnie na długich dystansach.

Technika paradoksu znajduje zastosowanie głównie w broni myśliwskiej, gdzie istotne jest trafienie dzikich zwierząt będących trudnym celem. Dodatkowo, paradoks może być wykorzystywany w broni sportowej i bojowej, mając na celu poprawę celności strzału. Dzięki zastosowaniu tej techniki można uzyskać lepsze wyniki podczas polowań czy zawodów strzeleckich. Odpowiednio wygipcone naboje lub strzały po opuszczeniu gwintowanej lufy obracają się wokół własnej osi, co przekłada się na bardziej precyzyjne oraz stabilne ruchy w powietrzu, zmniejszając ryzyko błędów trajektorii lotu oraz zwiększając trafność oddawanych strzałów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj paradoks w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pyza

nos żubra i łosia.

podłowczy

pomocnik łowczego.

parch lisów

choroba grzybicza skóry lisów.

pole

1) teren, na którym odbywa się polowanie;
2) rok pracy psa myśliwskiego (np. drugie pole - drugi sezon).

posznurować

o lisie: pobiec prosto.

piszczałka

wabik (zwykle kościany) na jarząbki.

podskakiwać

podchodzić tokującego głuszca. Polega to na szybkim podbiegnięciu w kierunku ptaka w trakcie głuchej pieśni - kiedy głuszec nie słyszy (zob. (...)

populacja

grupa osobników jednego gatunku występujących w określonej biocenozie i w określonych warunkach środowiskowych.

pasza objętościowa, pasza objętościowa, karma objętościowa

karma odznaczająca się małą ilością składników pokarmowych w jednostce wagowej (np. siano, słoma).

pastorał

podpórka służąca do oparcia broni przy strzale