Definicja hasła: paradoks
- paradoks
gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.
Paradoks to technika stosowana w broni śrutowej, polegająca na gwintowaniu końca lufy. Gwintowanie jest procesem skrawania, w którym powierzchnia jest obrabiana za pomocą narzędzi skrawających, takich jak frezy lub wiertła. Głównym celem paradoksu jest nadanie kuli ruchu obrotowego podczas strzelania. Ruch obrotowy zapewnia większą stabilność i precyzję lotu kuli, co wpływa korzystnie na celność strzału oraz zwiększa skuteczność broni, szczególnie na długich dystansach.
Technika paradoksu znajduje zastosowanie głównie w broni myśliwskiej, gdzie istotne jest trafienie dzikich zwierząt będących trudnym celem. Dodatkowo, paradoks może być wykorzystywany w broni sportowej i bojowej, mając na celu poprawę celności strzału. Dzięki zastosowaniu tej techniki można uzyskać lepsze wyniki podczas polowań czy zawodów strzeleckich. Odpowiednio wygipcone naboje lub strzały po opuszczeniu gwintowanej lufy obracają się wokół własnej osi, co przekłada się na bardziej precyzyjne oraz stabilne ruchy w powietrzu, zmniejszając ryzyko błędów trajektorii lotu oraz zwiększając trafność oddawanych strzałów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj paradoks w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- poroże
parzyste wyrostki kostne nasadzane na możdżeniach samców (wyjątek: u renifera także samic) jeleniowatych. Poroże jest corocznie zrzucane i ponownie nasadzane. Poroże jelenia, łosia i (...)
- parkot
woń jelenia byka podczas rykowiska.
- poszuk
umiejętność szybkiego oraz skutecznego poszukiwania i odnajdywania zwierzyny przez psa
- przyszłościowa sztuka
osobnik nadający się do dalszej hodowli.
- pojedynka
broń myśliwska jednostrzałowa.
- perły
nieregularne zgrubienia i wyrostki na tykach poroża byka i kozła.
- pomiatać
o samicach czworonożnych drapieżników (psy, borsuki, wilki, lisy): wydawać na świat potomstwo.
- prochownica, prochownica, pulwersak
dawniej używany rożek (bogato zdobiony) do noszenia prochu.
- płochacz
pies myśliwski przeznaczony do wypłaszania zwierzyny z zarośli lub szuwarów (np. spaniel).
- pochwa
futerał ochronny na głownię białej brom myśliwskiej, wykonany przeważnie ze skóry okutej