Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: patroszenie

patroszenie

usuwanie wnętrzności z jamy brzusznej strzelonej zwierzyny. Należy wykonać je niezwłocznie ze względu na proces psucia się tuszy, który zaczyna się od jamy brzusznej, zwłaszcza gdy pocisk uszkodził jelita lub żołądek.

Patroszenie to istotny etap po strzeleniu zwierzyny. Polega on na usunięciu wnętrzności z jamy brzusznej celem uniknięcia procesu psucia się tuszy. Jest to czynność konieczna do wykonania niezwłocznie po strzale, ze względu na fakt, że tusza zaczyna się psuć już po kilku minutach od momentu trafienia, zwłaszcza gdy pocisk uszkodził jelita lub żołądek.

Aby przystąpić do patroszenia, należy zachować ostrożność, aby nie uszkodzić narządów wewnętrznych oraz uniknąć skażenia mięsa bakteriami. Zwykle dokonuje się tego przy użyciu specjalistycznego noża łowieckiego lub skalpela. Proces rozpoczyna się od ostrożnego wycięcia skóry i tłuszczu z brzucha zwierzęcia, a następnie odsłonięcia narządów wewnętrznych oraz ich usunięcia razem z ewentualnymi resztkami pokarmowymi.

Po usunięciu wnętrzności konieczne jest dokładne wyczyszczenie jamy brzusznej i osuszenie jej za pomocą ręcznika papierowego lub szlafroka. Dopiero wówczas można przejść do dalszych czynności związanych z przygotowaniem tuszy do transportu bądź przechowywania. Poprawne i staranne wykonanie patroszenia odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu psucia się mięsa oraz utrzymaniu jego wysokiej jakości. Jest to istotny element praktykowanej przez myśliwych tradycji, który powinien być wykonywany zgodnie z obowiązującymi procedurami dla dobra jakości mięsa i zdrowia konsumentów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj patroszenie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

płaskodeńka

popularna łódka o płaskim dnie używana do polowań na ptactwo.

położyć

powalić celnym strzałem grubego zwierza.

pancerz

1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.

par force

rodzaj polowania konno z psami gończymi na jelenie, dziki, zające, lisy, rozpowszechniony głównie w Anglii.

pędzelek

kępka długich włosów na końcu ucha rysia.

pasowanie na myśliwego

stary obyczaj przyjmowania adepta do grona myśliwych. Nakazuje on dokonać tego ceremonialnie po ustrzeleniu przez adepta pierwszej sztuki grubej zwierzyny. Najstarszy wiekiem i doświadczeniem (...)

piszczeć

o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).

pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)

najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.

padlina

ciało nieżywego zwierzęcia, które padło w sposób naturalny.

pierzenie się

wymiana piór u ptaków.